Biografie van Gert Pieter van Motman

Nog geen profiel opgegeven.
2009
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    7225

    September

    1e ronde
    Een zweem van herfst
    hangt over het de velden
    in de ochtend kruipt het omhoog
    vanuit de bermen langs de wegen
    aan de voet van de omheiningen
    belegert hij de argeloze zomerweiden

    Hij verslaapt zich in de veren
    van klapwiekende meeuwenvleugels
    die de vroege koude willen verjagen
    en aan het spinrag van de webben
    rijgt hij elke morgen meer en meer
    zijn parels van de stille dauw

    In de avonduren vlijt zijn kille laken
    zich aan de stenen huiden van de huizen
    om de warme liefde van de zon te doen bekoelen
    hij neuriet zijn stervenslied tussen de takken
    want hij ziet dat de dood met diepe nerven
    in het donkerende boomblad gekerfd staat

    Aan de hemel hangt hij zijn lampionnen-maan
    en het bevroren sterrenvuur flakkert in het zwart;
    ik trek jou naar mij toe en je hoofd valt in de ronding
    van mijn schouder en mijn hals, en je haar geurt
    naar het hooi waar onze afdrukken herinneren
    aan een wild en zoet verstrengelen
  • 2
    7226

    Toverkol

    1e ronde
    Heksje, neem je bezemsteel
    vlieg ermee de hemel in
    veeg met laaiend hellevuur
    alle engeltjes eruit dit uur

    Tover mij dan uit mijn zetel
    in jouw hete heksenketel
    laat ons borrelen van genot
    overtreden, elk gebod

    Heksje, zet je mutsje op
    voor de rest wil ik je naakt
    daal nu met je heerlijk lijf
    op mijn schoot neer en dan blijf

    Deinen als een zoete zee,
    neem ook alle golven mee
    in jouw branding wil ik stranden
    aan jouw duinen zijn mijn handen

    Draai je om, ik wil jou onder
  • 3
    7227

    EXIT

    1e ronde
    Je zei me dat het over was
    dat 1 min 1 nul is en niet meer
    dat een kameel twee bulten heeft
    een ezel grijs is en altijd balken zal

    Je vertelde me dat je wegging
    dat je jouw deurklinken verwijderde
    dat jij je spaarlampen verbrijzelde
    want duizend uren opgebrand

    Je zei me dat er een planeet was
    waarop geen leven mogelijk is
    dat daar geen zwaartekracht bestaat
    om jouw liefde vast te houden

    Je vertelde me dat er geen zon is
    die zijn licht zou willen buigen
    doorheen de regen van verdriet
    naar de kleuren van verzoening

    Je zei me dat er treinen wachtten
    een voor jou en een voor mij
    perron 2 en perron zesendertig
    dat die van mij vertraging had

    Je vertelde mij dat ik jouw droom was
    maar dat het slapen zoveel pijn deed
    dat jij wakker werd in duizend en
  • 4
    7228

    Amore Carnale (Van de Liefde van het Vlees)

    1e ronde
    De hemel is onbereikbaar en onaanraakbaar hoog
    met wolken die daar, bewogen door Gods adem, drijven
    de winter en zijn ijzige mantel verdampen door Zijn oog
    het zonnelicht wilt dansen op de mensen en hun lijven

    Het vuur van lente ontvlamt in lendenen en kruis
    een hel van zomerdrift houdt mij in ijzeren greep gevangen
    ik ben mijn brand niet meester en zelfs de as blijft gloeiend gruis
    er rust een vloek op mij als ik mij wentel in dit duivelse verlangen

    Kom lief, dans en paar jouw geilheid aan de mijne op mijn schoot
    ik wil mijzelf heel diep en hard en heet in jou voelen dringen
    kreun en zing jouw levenslied als verzet tegen de dood

    Je bereikt jouw Himalayatoppen en 'k zie je mooie lichaam schokken
    daarna voel ik je lippen zuigend tuiten om mijn lans, fluweelzacht groot
    en gaat het eeuwig sneeuwen op jouw tong witwarme zilte vlokken
  • 5
    7229

    Uit Duizend en E

    1e ronde
    Er was eens een
    'ik zal er altijd voor je zijn'-prinses
    maar eigenlijk waren daar
    best wel een heleboel van

    Na het zoveelste honingzoete
    'zij leefden nog lang en gelukkig'-begin
    werd ik wakker in een bodemloze droom

    De prinsessen gingen namelijk altijd
    allemaal heel erg snel gelukkig voorbij
    en aan het eind van elk verhaal
    moest ik onbedaarlijk hard
    droognatte tranen huilen
    voor eeuwig en altijd
    gekwetst door mijn
    reuzenverdriet

    Aan het einde
    van het sprookjesboek gekomen
    ving ik een kudde roze olifanten
    om mijn verhaaltjes van wanhoop
    met orkaankracht omv
  • 6
    7230

    Monte Perdido

    1e ronde
    Aan Winny (1958 - 2000)


    Natuurlijk zeg je:
    "...uit al mijn bloemen is nu de lente weggegeurd
    en ik hoor enkel nog de weeklacht van de wind..."
    Zo bitter smaakt mij de wijn uit het warme zuiden,
    mijn berg heb ik verloren en onder mij knarst kil het grind

    Maar toch, wat blijft zijn de jasmijnen uren
    toen wij ons koesterden aan de warmte die jouw stem bezat.
    En tot ons weerzien: het glas gevuld met zomerzoete weemoed,
    ik heb mijn berg verloren, wij hebben elkaar zo liefgehad...
  • 7
    7962

    L

    1e ronde
    Aan de lange laan van de verloren zielen
    gaat de dag gekleed in rouwend zwart
    klinkt een krenkend lied voor hen die vielen
    voor de waan van een bedrieglijk hart

    Er parelen tranen in verdronken ogen
    droefheid deelt haar rijkdom met elkeen
    ied're knie wordt in vernedering gebogen
    vragen krijgen antwoorden van steen

    Zij die ronddwalen met gebroken dromen
    op het plaveisel van de eenzame boulevard
    mogen nog hopen dat een klein geluk zal komen

    Maar aan de lange laan van de verloren zielen
    ontkomt niemand aan het dodelijk gevaar
    dat alle hoop op liefde zal vernielen
  • 8
    7963

    Impressies van Onschuld

    1e ronde
    Het kleine meisje
    met haar sproetjes
    op het fietsje van haar
    buurmeisje en het springtouw
    van haar zusje, ze heeft

    Een huilerig gezichtje, maar
    ze lacht heel dapper tegen ons
    beter weten in, want ze heeft niets

    Dan heel de wereld en heel
    de wereld kreunt onder haar
    heerschappij; en wat is nu waar

    Ontwaakt zij in de wereld
    of de wereld in haar
  • 9
    7964

    ...als de Dood

    1e ronde
    Soms wenkt hij mij
    van verre oevers

    Dan weer knipogend
    in een achteloos voorbijgaan

    Plots staat hij met
    open armen voor mij

    Of kust me bij het slapengaan
    heel zachtjes op mijn ogen

    Ik weet hij is verliefd
    en hij zal altijd krijgen
    wat hij begeert en mint

    Hoeveel harten ook zullen breken,
    alle tranen ingebed in de oevers
    van verdriet kunnen niet verhelpen

    Dat hij mij uiteindelijk verleidt
    en ik jou verlaat voor hem
    die ik nu zo vrees maar dan
    nooit meer hoef te vrezen
  • 10
    7965

    Wiegelied van de Verleiding

    1e ronde
    Komen zal hij, in een nacht van witte raven
    om zijn zoete lusten aan jouw zoute huid te laven
    jou doen dromen dat de wrede dode tijd
    verzandt in een geluk van eeuwigheid

    Satijnen woorden als jasmijnen
    zij bedwelmen en je voelt in jou verdwijnen
    de aarde, en een vuur, het sleurt je mee
    naar de hemelende diepten van zijn zee

    Zeven manen licht, dan gaat het duisteren,
    en als de schemer zwicht, zal hij jouw naam ontluisteren
    en eenzaamheid is met jouw weeklagen verweven:
  • 11
    7966

    Sonnet voor mijn Vader

    1e ronde
    Je bent nu al duizend en een nacht weg van mij
    maar dit sprookje doet zo onwennig aan
    af en toe bezoek je me in mijn dromen - zoals
    beloofd
  • 12
    7967

    Ecce Homo

    1e ronde
    Ik schrijf hier een gedicht
    dit is aan jou gericht
    ik zie in jouw gezicht
    het goddelijke licht

    Ik kom niet uit den Hoge
    heb meer dan eens gelogen
    de waarheid omgebogen
    en ben zelf ook bedrogen

    Ik heb mijn lijf gekregen
    met een vloek en met een zegen
    aan mijn moeders borst gelegen
    in mijn vaders trots gestegen

    Ik trok ten strijde tegen braven
    mijn vijands bloeddorst mocht ik laven
    heb twee vriendschappen begraven
    voor het verraad dat zij mij gaven

    Ik had vrouwen veel als gekken
    en mocht kinderen verwekken
    vrijgezel zijn en maar trekken
    in de goot liggen verrekken

    Maar hoeveel kutjes ik zal splijten
    hoeveel drollen ik zal schijten
    in hoeveel zand ik ook zal bijten
    ik doe mijn best geen mens iets te verwijten
  • 13
    11731

    Afscheid

    1e ronde
    De dorstige paarden
    verlaten mijn weide
    want de drinkplaats
    is opgedroogd
    dor is het gras

    De dorstige paarden
    worden
  • 14
    11732

    Allerzielen

    1e ronde
    Ik leef samen
    met heel veel doden
    ze zijn verstomd, zo stil
    en dan weer schreeuwt het
    oorverdovend in mijn hoofd
    en mijn gevecht tegen verdriet
    heb ik al lang verloren

    Ongezien zijn zij
    de tranen op mijn gezicht
    zij drogen snel, maar blijven
    in mij dromen als dauw
    op kelkbladeren
    van onsterfelijke rozen

    Mijn handen lijden pijn
    omdat zij niet meer
    mogen strelen
    door je haren
    langs je gelaat
    over je hand

    Geen zoenen meer
    mijn lippen drogen uit
    mijn woorden zijn ontdaan
    van alle zang

    Mijn hart
    het mag van mij niet klagen
    alleen een stille heimwee in zich dragen

    Mijn hart blijft slaan
    maar niets meer klopt
    er nog in mijn bestaan
  • 15
    11733

    Avondgebed

    1e ronde
    Hoe kan goedheid zich laten zien
    wanneer haar gelaat bespuwd en aan flarden
    geranseld wordt door de lelijkheid van de wereld

    Moet het vuur met vuur, het zwaard
    met het zwaard, de haat met haat
    worden bestreden

  • 16
    11734

    La Petite Mort

    1e ronde
    Jij doet al mijn gedachten kronkelen
    als slangen rond verboden vruchten
    gewichtloos je zeden lichter dan licht
    je hersenen spinnen de wol van je wellust

    Mijn lijf zindert van bloeddorst
    en mijn handen zijn hongerige wolven
    in mijn hart tocht de hitte door alle kamers
    mijn stormen rammen aan jouw poort

    Jouw adem wervelt in mijn mond
    ik ga onder in de maalstroom van je ogen
    mijn woorden sesamopenen jouw vlees
    diep in mij kolkt en kookt mijn witte waan

    Mijn lief, ik wil opnieuw weer sterven
    mijn leven geven in jouw lieve lijf
    mijn lief, in jou wil ik begraven
    mijn liefde, lief, o blijf
  • 17
    11735

    Eclips

    1e ronde
    Waar
    zijn de kieren
    van de dagen gebleven
    waar doorheen de rozen geurden

    Waar
    de lichtstrepen
    van de nachten
    die de maan in de gordijnen scheurde

    Waar
    zijn de spelden
    van het zonlicht
    die hun warmte door de wolken staken

    Waar
    de afdruk
    van jouw handen
    in het witte winterlaken

    Weg
    zijn je woorden
    van wijn en bloemen
    die velourszacht langs mijn wangen streelden

    Weg
    jouw lippen
    van verzoening
    die alle diepe wonden heelden

    Weg
    ben ik
    in het duister
    van mijn eigen schaduwzijde

    Weg
    haar liefde
    nu de nachten
    waar mijn bloedend hart zal lijden
  • 18
    11736

    Wounded Knee

    Top 100
    Ik ben van het volk
    dat de lijdende man
    aan het hout vereert

    Ik ben gekomen
    over het grote water
    ik wil en zal blijven

    Ik steel uw land
    ik put het uit tot
    het net niet sterft

    Ik neem het leven
    van uw tatanka uit
    liefde voor het doden

    Ik schend uw vrouwen
    om het goddelijk vuur in
    mijn lendenen te temperen

    Ik ruk het hart uit
    het lijf van uw kinderen
    en vermaal het tussen mijn tanden

    Ik ben van het volk
    dat de lijdende man
    aan het hout vereert

    Ik wil u zien lijden
    opdat ik niet vergeet
    de lijdende man
    aan het hout
    te vereren


    *Tatanka = bizon
  • 19
    15043

    Mea Culpa

    1e ronde
    Ik zocht in kwaadheid
    en vond wrede woorden
    die de tranen
    uit jouw ogen
    sloegen

    Alle woede
    in mijn hart
    kreeg met mijn tong
    een zweep
    in handen

    Ik was verblind
    door mijn verdriet
    jij werd het duister
    waar ik maar tastte
    ik voelde jouw schuld

    Ik ben
    de grote boze wolk
    die voor jouw zon schoof
    en jou het recht
    op licht ontnam

    Ik ben
    een niets ontziende storm
    die pas gaat liggen
    wanneer ik jouw ziel
    aan diggelen zie

    Mijn bliksemen
    verpulvert alles
    wat eens was
    ons hart
    tot as

    Ik ben een moordenaar
    van liefde, ik ben een
    zelfmoordenaar




2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    10515

    From Afar

    1e ronde

    ik leg mijn bloemen

    daar voor jou

    waar jij ze nooit

    zal vinden

     

    ik regen zonnetranen

    neer en zou

    ze als sieraad

    om jouw enkels willen winden

     

    ik denk mijn woorden

    stil als steen

    ze zwijgen

    zilver in jouw oren

     

    ik blijf verborgen in de mist

    maar om je heen

    ontdaan van jou

    heb ik jou nooit verloren

     

    ik vraag me af

    diep in mijn hart

    waar jij ook bent

    wat jij ook doet, ben ik

     

    een deel van jou

    dat jou verwart

    waar ik ook ben

    waar ik ook ga, ken ik

     

    mijzelf dan goed genoeg

    te weten dat

    mijn liefde blijft

    en nooit met pijn zal boeten

     

    ik leg mijn bloemen

    daar en had

    heel zacht gedauwd

    twee vlinders op jouw voeten

  • 2
    10578

    Ode aan mijn Dode Moeder

    1e ronde

    Toen ik klein was

    en de grote mensen

    als bomen waren

    met donkere stemmen

    onverstaanbaar

    zo hoog

    boven

    mij

     

    Was jij mijn rozenhemel

    die in mijn lichaam fluisterde

    dat God bestond met troostende mond

    overal slechts dwarrelende engeltjes

    geen duivels vuiltje

    aan de lucht

    ik ademde

    jou

     

    Je werd voor mij een roos

    met bedauwde kelkbladeren

    waar ik steeds moeilijker

    van kon houden

    want ik wilde

    niet blijven

    hangen

    aan

     

    Jouw doornen

     

    Die in dat zieke lijf bleven groeien

    tot aan jouw laatste vraag aan mij

    die van vergeving

    toen jij

    stil

     

    Windstil werd

    en ik voorgoed

    jouw adem

    overnam

  • 3
    10583

    Ontbinding

    1e ronde

    je kwam, je zag

    ik overwon

    vervloek de dag

    dat het begon

     

    nu brengt de zon

    een wolkenzee

    o tranenbron

    de maan weent mee

     

    jouw hart is zwart

    het mijne koud

    ik gaf jou smart

    jij mij nat hout

     

    jij stinkt naar dood

    mijn leven rot

    een vis in nood

    vangt enkel bot

     

    ik was een reus

    en jij een berg

    nu ben jij kneus

    en ik een dwerg

     

    de duivel speelt

    zijn harpenspel

    de engel deelt

    mijn hartenhel

     

    jij bent de nacht

    en ik de dag

    verschil in pracht

    jij huilt, ik lach

     

    ik nam van jou

    jij van mijn leven

    dood is de pauw

    geen veer te geven

  • 4
    10706

    Chief Officer M.S. Steenwijk

    1e ronde

    jij was de boeg

    die golven doorkliefde

    in jouw stalen buik

    was het kind veilig

     

    je bedwong

    het water van

    de zee en oceanen

    met woorden van vroeger

     

    een sextant

    gebruikte je om

    sterren te schieten

    maar mijn leven

    kreeg geen koers

     

    pas toen je aanmeerde

    kwam je op mijn brug

    staan maar vroeg nooit

    naar mijn roer

     

    ik werd een stuurloze zeeman

    naast een zeeloze stuurman

    ik werd net zo een zoon

    als jij, zo zonder vader

     

    nu bevaar ik het oude water

    met eigen ijzeren veiligheid

    de lichten aan de nachthemel

    heb ik nieuwe namen gegeven

     

    en toch navigeer ik

    op het kompas dat jij mij gaf

    de macht van het onmachtige

    jouw poolster in mijn leven, jouw hart

  • 5
    10717

    l’Aquitaine

    1e ronde

    ik heb de gedachte bijna

    uit mijn geest verdreven

    maar aan de randen

    van mijn herinnering

     

    wellen de beelden

    als dauwdruppels

    op de ochtendlijke

    druiventrossen

     

    in de verte de Pyreneeën

    als een juwelen enkelband

    slingerend over de zuidgrens

    van de Aquitaine langszij

    het Katharenland

     

    daar echoot mijn verleden

    in het granieten heden

    en hunkeren oude dromen

    naar wat nooit uit zal komen

     

    al die hevige uren achteloos

    vergooid op een willekeurige dag

    van een onbeduidende maand

    in een volstrekt te verwaarlozen jaar

  • 6
    10724

    Donkere Jaardagen

    Top 100

    winter

    verdraag ik enkel

    door decembersneeuw

     

    want het vriesmes

    van jan- en februari

    snijdt te diep in mij

     

    en zo gedoog ik ook

    de oorlog ver

    van huis

     

    om vrede

    binnenskamers

    te bevechten

     

    mijn zwarte piet

    speel ik door

    aan sinterklaas

     

    mijn kerstkind ligt

    gebroken

    in het gips

     

    de wereld die ik kende

    is niet meer te vinden

    hier op aarde

     

    sterven gaat trager

    en is lastiger

    dan ik dacht

  • 7
    10728

    Fellatio Provocatus

    1e ronde

    als er dan niets

    zinnigs uit komt

    dan stop ik er iets

    zinnigs in, denkt hij

     

    en zo zaait hij

    zijn diepgang

    gezwollen in

    haar keel

     

    het enige

    dat zij

    welvoeglijk

    van hem slikt

     

    in ruil daarvoor

    zal hij weerom

    een etmaal

    lijden

     

    haar is het worst

    want zij vind

    beide fijn

     

    zij is gelukkig

    volkomen

    en volmondig

  • 8
    10737

    Koers

    1e ronde

                                                                                            29 juli 1927 Bogor / Buitenzorg

    het is avond
    en de zon verdrinkt

    in jouw eeuwig
    stille oceaan

     

    herinner jij je nog 
    dat jij leefde
    met hen
    die wij waren

     

    onze zoenen
    onze woorden
    lippendienst
    vanuit het hart

     

    je praatte
    zo graag

    en nu
    overweldigt
    de onsterfelijke
    dood dit luide
    nietige lawaai

     

    totdat ik zelf
    de meridiaan
    van sterven
    zal kruisen

  • 9
    10744

    Maasniel

    1e ronde

    Dit kleine dorp

    wat lig je er mooi bij

    alsof de hemel jou

    met witte zachtheid

    heeft overvallen

     

    De ijskristallen

    hunkeren ernaar

    het stille beeld

    van het verleden

    vast te vriezen

    op mijn netvlies

     

    Heel even

    wacht de zon

    met zijn gouden

    omhelzingen die

    de opgeroepen

    herinnering weldra

    zal doen wegsmelten

     

    Dan

    streelt

    een wintervlaag

    in mijn gezicht

    wat sneeuwvlokken

    die in mijn ooghoeken

    wegkruipen, dooien

    en daar haast onmerkbaar

    samenvloeien met

    mijn melancholie

  • 10
    10748

    Najaar

    1e ronde

    het regent neder

    over Neêrland

    alle weiden

    willen nat zijn

     

    in de vijvers

    klinkt glashelder

    spattend carillon

    uit grijze hemelen

     

    de nachtwind

    vlecht ontbladerende

    takken samenhangend

    in en uit elkaar

     

    het mensenhart

    huilt onhoorbaar

    eenzaam gehaakt

    aan vroeger en voorbij

     

    iedereen zegt

    met weemoedige trots

    de herfst te beminnen

    ook al brengt hij

     

    het einde

    naderbij en

    de dood

  • 11
    10753

    Ontroostbaar

    1e ronde

    het is niet waar

    behalve in sprookjes

    waar heksen en feeën

    bestaansrecht hebben

     

    alleen in eenzame plaatsen

    van strijdende vrouwen

    zoals moederdieren

    gepassioneerde

    bloemen

     

    mannen als vestinggrachten

    kalme vaderende bergketens

    besneeuwd met mededogen

    en hangt het als zomerregensluiers

     

    over slapende slaapkamers

    en dromende tovertuinen

    in die schepping alleen

    wil het bestaan

  • 12
    10756

    Pendule

    1e ronde

    de oudjes zitten
    met afgesleten billen
    op houten parkbanken
    vol ingekerfde taalfouten

     

    hun ontsmarte harten
    slaan fluwelen slagen
    dankzij de jaren
    gekraterd gedragen

     

    pijn is slechts
    een herinnering
    maar het herinneren
    zo onwaarschijnlijk pijnlijker

     

    hun nakende dood
    gloeit als koorts
    aan de planken huid
    van een wachtende kist

  • 13
    10764

    Tussen de regels van de rails

    1e ronde

    trage treinen

    vergeten bestemmingen

    dwalende sporen

    omarmbare verten

     

    wachtende uren

    versnipperd geluk

    ondankbaar verwachten

    ontwrichtende wissels

     

    eindigende eeuwigheden

    dromende pijnen

    bedelende herinneringen

    dreinende ijzertijd

     

    wentelende oogopslagen

    tandeloze verbetenheid

    wervelende verveling

    liefdevolle leegheid

     

    en dan

    een perron

    vol van

    haar

  • 14
    10768

    Voyeur en automne

    Top 1000

    wanneer november 
    alle hagen ontbladert 
    wordt het zicht 
    op keuken en

    achterkamer 

    eindelijk ontsloten 
    ziet de gluurder 
    hoe de buren elkaar 
    frustreren, kleineren 
    en slaan 

    terwijl hij 
    zich aftrekt,
    zijn zaad 
    traag en wit 
    als herfstdraden
    langs kalende 
    slapende takken 

    traant

  • 15
    10774

    Zomerwuiven

    1e ronde

    ongebroken brekend glas
    het licht doorzont de kamer
    het uurwerk tikt zijn rondes
    nochtans houdt de tijd stil

     

    vanuit de fauteuils zinderen
    zinnen zonder woorden
    gesprekken hangen hier
    onhoorbaar rond de schouw

     

    jij ziet niet dat ik jou bezie
    ik zou mijn hand in de jouwe
    willen vouwen als een vlindervleugel


    ongemerkt aangeraakt

    in het voorbijgaan

    achteloos fluweel

  • 16
    10775

    Zonnewiel

    1e ronde

    mijn jaren dragen

    maanden ten grave

    weken rouwen

    om verstorven dagen

     

    dagen bewenen

    overleden uren waar

    kwartieren de sintels

    van minuten betreuren

     

    toch twijfel ik

    geen seconde

    dat één splinter

    daarvan

     

    gedeeld

    met jou

    verspilde tijd

    zou zijn geweest

  • 17
    10781

    εἰκόνα

    1e ronde

    alles valt samen

    in en doorheen

    dit glazen beeld

     

    wat god schiep

    harmonieert

    met de schepping

    van mensen

     

    dacht ik zo

    toen ik dit

    bezag

     

    maar god is verhuisd

    naar andere oorden

    gemummificeerd

    in harde woorden

     

    hij leeft kunstmatig voort

    in onverdraagzaamheid

    en doodswensen als

    onmachtig waterlijk

     

    ik voelde

    in de vluchtige

    aanraking van haar

    hand langs mijn arm

     

    dat alles voor niets is

    gratis en onbetaalbaar

    zij had niet eens door dat zij

    voor mij uit de hemel kwam

  • 18
    10785

    Adagio BWV 974

    1e ronde

    oorlogskind

    lijk jij als lijk nog

    op je ouders

     

    je verbrande gezicht

    een bloedende bloem

    palmend over

    je schokkende

    engelenlijf

     

    je vader ligt

    in duizend delen

    verspreid over het land

    van zijn onttroonde koning

     

    en ik zal niet vragen

    naar de vrouw

    die jou ontving

    in wat eens haar

    moederschoot was

     

    ik en de resten

    van je hand

    waaruit het geven

    en ontvangen

    is weggerukt

     

    het eeuwig ritme

    van opkomen en

    ondergaan van de zon

    is ontdaan van al mijn begrijpen

2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    8165

    Ego Te

    1e ronde
    gisteren zag ik je
    van relatief dichtbij
    over straat lopen
    terwijl jij mij niet
     
    met je ogen ving
    ik had kunnen roepen
    naar je maar ik liet
    mijn zien kijken
     
    worden en mijn
    kijken werd langzaam
    observeren en ik bezag
    jou zoals vreemden
     
    vreemden in hun zicht
    krijgen en ik dacht
    wat zou het mooi zijn
    als ik haar kende
     
    toen weende
    een besef heel
    diep in mij dat ik
    al jaren in jou
    leef als god
  • 2
    8168

    Herfst en Troost

    1e ronde
    langpootmuggen
    komen eraan alsook
    spinnen met hun
    langdradige webben
     
    waaraan in vroege
    ochtend koude dauw
    te drogen hangt
     
    en aan bladerloze bomen
    zwijgen vreemde vruchten
    van flatgebouwen valt
    vroegrijpe radeloosheid
     
    voor treinen spatten
    levens uit het leven
    in ontkenning uiteen
     
    maar soms beeldhouwt  
    de nachtvorst zijn sculpturen
    rond de stille vensters die de takken
    aan de morgenhemel vormen
     
    en houdt de zon vast aan
    zijn kracht van smelten en warmte
    die alles onverbiddelijk zal overrompelen
  • 3
    8170

    Oranjelaan 43

    1e ronde
    ooit was ik
     
    een klein belangrijk leven
    in het lijf van mijn moeder
     
    ik twijfel er niet aan dat
    zij haar handen streelde
     
    over haar groeiende buik
    hoe zij dan naar mij staarde
     
    hoezeer zij mij verwachtte
    zo in verwachting was van mij
     
    nu alles van haar voltooid is
    begin ik voorzichtig te voelen
     
    de woning die zij was
    en hoe ontheemd
     
    ik soms kan zijn
  • 4
    8174

    Ouderschap

    Top 1000
    wie is zonder wonden, wie geeft
    er dan geen wonden door
     
    leven dat verwekt werd
    door iemand die vrijwel altijd
    niet aanwezig was of nooit
    afwezig op gruwelijke wijze
     
    een kind kan het slechter treffen
    als waanzin uit woede zijn lijf
    raakt en zijn ziel breekt door
    hun zelfkastijdend zelfbeklag
     
    en toch hoe vreemd die zachtheid
    wrede heimwee van die laatste jaren
    waarin de doodste moeder, vader
    hardhandig wakker wordt geschud
     
    rust zal jullie nooit bezoeken
    zolang het monster een stede
    vindt in mij ook al komt hij
    in verzoenende vrede
     
    ik kan geen lied vinden
    dat de schade wil bezingen
    waaraan zij schuldig waren en
    die ik nochtans zal berokkenen
  • 5
    8178

    Leprozengeur en Verdonkeremaneschijn

    1e ronde
    je leeft in mijn muren
    en wapent mijn beton
    jij hardt mijn staal
    en doodt mijn uren
     
    je kerft in mijn bomen
    en lijnt in mijn hand
    jouw zeis maait mijn weiden
    en kortwiekt mijn dromen
     
    je dwaalt in mijn slaaplaken
    geurt als mist in mijn avondhaar
    verdwijnt overal waar ik kijk en
    verschijnt om mij dan weer te raken
     
    het licht zal vanzelf doven
    als de zon voor altijd ondergaat
    maar ik heb genoeg vuur bewaard
    in de woorden die aan jou geloven
  • 6
    9190

    De Vloek

    1e ronde
    zij zwierde mijn film binnen en zo zeer
    achteloos gracieus was de tragende
    dans van haar benen rond de as van
    haar lijf welke liep van kruin tot kruis
     
    de stof van haar zomerjurk deinde om
    haar onderlijf als een waaier die verkoeling
    bracht aan de onwereldlijke geheimen
    die daaronder schuil moesten gaan
     
    uit de aard dezer zaak behoeft het
    geen enkele verbazing dat zij voorbij
    ging in weergaloos onaangedaan zijn
    dat bol stond van een schier geveins
     
    maar ware rijkdom is arm aan hovaardij
    en daarom wierp zij uit barmhartigheid
    een blik op mijn aanbiddende gelaat
     
    ik versteende in mijn dankbaarheid voor
    deze aalmoes van een schoonheid zo
    godslasterlijk dat ik mij haast verslikte
     
    in mijn ‘godverdomme’
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    7038

    Advent

    1e ronde
    de winter kruipt
    uit de aarde, in het water
    rond de zon en vlecht zich
    door ons ademhalen
     
    bevriezende harten
    in ijzeren dagen van vrede
    tijdelijk zwijgende wapens
    verraderlijke stilstand
     
    witte kerst als lijkwade
    herinnert ons aan ons
    eeuwig sterven
     
    daarom komt het niet
    vaak voor en vergeten wij
    meer dan eens hoe groen
    de weide aan onze zijde is
     
    en verbazen wij ons dat
    goden zich niets aantrekken
    van seizoenen en zichzelf openbaren
     
    op een willekeurige dag
    van een onbeduidende maand
    in een volstrekt vervangbaar jaar
  • 2
    7040

    Balans

    1e ronde
    spin, spin in
    het midden
    van je web
    ragfijn je
     
    val voor mij
    ik, vlieg, ik vlieg
    erin en eindig
    in je vraatzucht
     
    die onaangedaan
    langdradig op
    mij wacht
     
    je spreekt
    geen woord
    leeft enkel
    moord
     
    en ik berust
    in rust devoot
    mijn leven loopt
    gewoon heel dood
  • 3
    7049

    Gebogen Friezen

    1e ronde
    hij hamstert de koude
    in zijn nachtkleed van satijn
    en mijmert over februari
    hoop en vreze dienende
     
    hij slaapt tussen de bloemen
    die op de ramen versmelten
    met zijn herinnering
     
    het ijzer slaat
    als een hart in
    dromen van ijs
    over elf steden
    die verder weg liggen
    dan het vergeten
     
    het sneeuwt
    alleen maar
    in gedichten
     
    daar blijft het liggen
    letters vlokken dicht
    en zinnen verblinden
    in kristallen helder licht
     
    totdat de stille winter  
    zich in zijn kille mantel heist
    en over dag en nacht schrijdt
    zoals een strenge vorst het eist
  • 4
    7055

    Doloroso D.C.

    1e ronde
    mijn dromen van steen
    in haar ijzeren hart
    mijn zoenen
    als prikkeldraad
    in haar starrige hals
     
    die ver weg verblijven
    in het verleden land
    ontdaan van dreiging
    maar vol van leegte
     
    nu deinen walvissen
    in avondlijke luchten
    en zucht hun zang
    in watergordijnen
    van zomerfonteinen
     
    er kruipt een hand
    in de mijne, er schuift
    een huid onder mijn
    huid en een adem
     
    die ik nooit gekend heb
    nestelt zich als dampkring
    om een onbekende planeet
    genoeg zwaartekracht
     
    om de lijven grond te bieden
    en vast te houden totdat
    ze erin te rusten
    worden gelegd
  • 5
    7058

    Kappersgeluk

    1e ronde
    de fijnbesnaarde coiffeur
    scheerde rakelings
    over de schreef
     
    toen hij haar
    dijen zachtjes
    uit elkaar dreef
     
    het mes scherp 
    zijn blik geslepen
    gleed hij soepel
    door geil schuim
     
    en al wat restte was
    een kale heuvelrug en
    ergens daartussen loerend
    de Grand Canyon van lust
     
    de fijnbesnorde barbier
    goed van tongriem gesneden
    verdween in scheervlucht
    in het ravijn van haar vagijn
  • 6
    7078

    Genadeloze Kerst

    1e ronde
    december tikt al hoorbaar
    aan de ramen van november
    er grijst iets van eerste sneeuw
    in de gruizende hemelspanten
     
    de grachten deinen nog steeds
    als een groot en open wak maar
    in de echo onder aan de kademuur
    kreunt krakend al het ijskristal
     
    ik droom alle maanden in elk
    levensjaar van vrede in mijn hart
    en vrede op jouw aarde
     
    maar vrede moet je brengen zoals
    je liefde niet kan nemen maar enkel
    zonder mededogen weggeeft
  • 7
    7083

    Overspel

    1e ronde
    mijn woorden
    zonder spijt gegeven
    nu weloverwogen
    teruggenomen
     
    de rozen
    verdrinken
    in jouw vaas
    ik kan ze niet
    herplanten
    in mijn aarde
     
    het lijk
    dat liefde heet
    ligt in ontbinding
    uitgebraakt
     
    ik ben
    geen hond
    die terugkeert
    naar zijn eigen kots
  • 8
    7085

    Poezenweer

    1e ronde
    de rokjeszomen zoenen
    onophoudelijk beide dijen
    van alle vrouwenbenen

    het blijft een groot mysterie
    en een verhitte mannenfantasie
    draagt zij een slipje en waarom niet

    een heerlijk hondse wijze
    van denken in geilste stilte
    in een wereld vol loopse teven

    natuurlijk wordt hooguit
    vriendelijk geglimlacht met
    aangelijnde bijbedoelingen

    dan slaat zij met een haast
    onmerkbare doch evidente spreiding
    haar linkerbeen over haar rechter

    vergis ik me of
    zag ik daar dan toch
    in een enkele, nooit meer
    terugkerende flits

    de halfschaduw
    van een fijnzinnig
    gecoiffeerd kutje
  • 9
    7092

    Rondborstig Rondeel

    1e ronde
    De gezusters Van der Pram
    een leuk parmantig stel
    ze koeren en ze kirren
    maar wel een beetje schel
     
    Ze dragen van die hoedjes
    als zuignapjes koket
    ze duiken als het kan
    zo vaak mogelijk in bed
     
    Daar doen ze leuke dingen
    en draaien in het rond
    ze lachen en ze zingen
    en ik tuit dan mijn mond
     
    Aleida en Zuwela
    die hebben pret voor twee
    ik laat ze nog meer kirren
    en doe dan vrolijk mee
  • 10
    7097

    To Shave or not to Shave

    1e ronde
    de vormen
    onder haar lichte
    zomerjurk
     
    waren heel veel
    veelbelovend
    en meer dan 
    dromen die
    uit zouden komen
     
    wij gingen over
    tot verleiding, maar
    aangekomen bij
    haar benenspreiding
     
    implodeerde 
    mijn geilheid
    tot een groot
    zwart gat
     
    zij bleek 
    een parochiaan
    van de Harige Kerk
    die zij vurig aanbad
     
    ik keek 
    recht in 
    haar kruis en vond
     
    het had nog 
    het meest weg
    van een aangereden hond
  • 11
    7098

    Bevroren Echo's

    1e ronde
    De meeuwen sneeuwen neer
    op de witte rand aan de rivier
    ze geeuwen schreeuwend
    hun weeklacht over water
     
    En het water draagt
    de schreeuw weg
    in de verte
     
    Waar
    niemand luistert
    of op hun kreten wacht
     
    En de vleugellamme pijn
    valt uit de lucht
    verdrinkt
     
    In het winterzware water
    dat aan de overoever
    kant en wal raakt
     
    Daar versterft het schreeuwen
    in een woordloos geeuwen
    als de meeuwen terugsneeuwen
    naar de eenzelvige hemelzeeën
  • 12
    7103

    Crucifix

    1e ronde
    Het
    heil hangt
    te kermen
     
    Aan
    gekruiste
    dode bomen
     
    Dit
    is dan
    verlossing
     
    Die
    de wereld
    behoeft
     
    En
    waar zij
    zo ontredderd
    aan voorbij gaat
  • 13
    7105

    Dovevrouwsoren

    1e ronde
    Mijn woorden klinkend helder glas

    zij echter sluit haar horen af
     
    ik zal de stilte voor haar breken
     
    dan maar scherven in haar hart
  • 14
    7109

    Reuma – Herinneringen aan mijn moeder

    1e ronde
    Ik laai van woede
    wanneer ik herbeleef
    hoe jij met je bijlen van frustraties
    in mijn hart hebt lopen hakken
     
    Maar ik luw
    tot stilste rust
    nu ik jouw zieke handen
    moeizame ringen
    zie snijden
    één voor
    één
     
    Uien doen je huilen
    ongewild en mijn ziel ligt
    hopeloos versnipperd tussen
    jouw tranen op het aanrecht
  • 15
    7115

    Op Drift

    1e ronde
    Kom, hijs het anker
    de zeilen van verlangen
    de woeste westenwind
    willoos daarin gevangen
     
    Geef mij de zee
    het brullen van de golven
    de dreiging van Poseidon
    zijn schuimbekkende wolven
     
    O, spattend water
    jouw zweep in mijn gezicht
    jij looit mijn huid
    jij weet dat ik niet zwicht
     
    Ik geef mij over
    aan de zang van de Sirenen
    wars ben ik van heimwee
    geen achterland zal ik bewenen
     
    Gooi om het roer
    mijn lot in eigen handen
    de klippen van de liefde
    zal ik mijden en niet stranden
     
    En als ik eindelijk aan zal meren
    in de haven van de sterren
    waar ik de wellust wakker kus
    wie zal mijn doorvaart dan versperren
  • 16
    7118

    Et Dieu Crea Les Fleurs

    1e ronde
    Als madelieven
    om mijn jongenshart te dieven
    langs de beken waar het water
    juichend zingt in luid geklater
     
    Van de lissen
    alle tranen weg te wissen
    uit haar onbevangen ogen
    nooit tevoren ooit bedrogen 
     
    Zijdelings van de seringen
    zonderlinge vlinderdingen
    witfluwelen zoenengeuren
    zomerzoete willekeuren
     
    Als de rozen
    brandend blozen
    bloeden aan hun doornenstammen
    in papieren bedden vlammen
     
    Langs lavendel en gladiolen
    chrysanten doodslied van violen
    mijn lippen hangend aan hun kelken
    verglijden jaren die verwelken
     
    Van de bloemenvelden is gebleven
    enkel weemoed naar het leven
    hunkerende zeeënweeën
    o, de wilde orchideeën
  • 17
    7119

    Horror Continuüm

    1e ronde
    Er is geen hoop
    slechts ongeloof
    en liefde
    zwerft
     
    Die schooierende
    charlatan
    van uitgewoonde
    dromen
     
    In schemerende stegen
    slijt hij aan man
    en vrouw
    zijn fabels
    als goedkope
    waar-
     
    heden
    toen
    en
    straks
  • 18
    7123

    Tarantula

    1e ronde
    Zij huist in mijn hoofd
    en behangt daar de wanden
    met ragfijnzinnige gedachten
     
    Zij is mijn spin
    en vangt de vliegen af
    die mijn blik van troebelheid voorzien
     
    Soms is ze nijdig
    en bijt mij toe: let op jij
    of ik word jouw Zwarte Weduwe
     
    Alles ziet ze
    wie ik ben of wat ik doe en voor mij
    scheert zij het haar van haar benen
     
    Ook als zij niet zo geil kan zijn
    weeft zij haar webben van de waan
    want zij is mijn wijf en weet mij te behagen
     
    Ik ging dat ‘liefde’ noemen en zij
    zij zegt met zwoelste stem:
    dit is het gif dat ik
    alleen maar geven wil aan hem