Biografie van Jacoline de Heer

Nog geen profiel opgegeven.
2010
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    9715

    Roering

    Top 100

    Ik zag de man die de steiger op klom hij klom steeds hoger

    zwaaide met een vlag vanuit de hoogte, er was een bal

    die jolig door iedereen de lucht in getrapt werd, te licht

    om een ruit te doen breken en mensen die vanaf balkons

    elkaar toeschreeuwden, auto’s die in polonaise over het plein gingen

    er hingen groene linten in de bomen, een fanfare die elke keer

    een liever liedje inzette als het uit de hand liep, een man

    die vijf vrouwen tegelijk probeerde te versieren

    en ze tenslotte allemaal kwijtraakte, de politie die dwars

    door de menigte heenreed, mannen klommen over de auto

    de bal stuiterde nog steeds onschuldig op de hoofden

    ook op die  van hen die niet konden koppen

    en alle rassen verenigden zich onder vlaggen onder één kleur

    onder één gezindte het zou niet lang duren of zij zouden

    zich allen vermengen tot een vormeloze meute

    en de vrouw met het spraakgebrek was zeer knap

    al was ik te moe om haar te volgen, haar slingers

    bleven overal haken en mannen trachten die te grijpen

    ik wist niet precies wat ik daar deed maar wilde er bij zijn

    was er gevaar, ik wilde niet weg, de helikopter cirkelde

    niet voor niets boven onze hoofden, de busjes wachtten

    niet voor niets aan de rand van het plein.

  • 2
    9716

    Als een mol die vast zit in het gordijn

    Top 100

    De grijze dag valt op je als een koffer uit het raam, daarom de leeszaal

    ingevlucht en kranten lezend tussen de werklozen, vind je in het kantlijnwit

    een handgeschreven zin:

     

    Geef ons één kans een wandeling te maken op een miezerige avond.

     

    In de concertagenda is iets onderstreept met zwarte pen, het brengt je

    naar de undergroundcafés, de russendisco, een lichtslang wijst de weg

    tot aan de deur met de blaffende hond, er ligt iemand in shock op de grond

    je wordt binnengelaten door een scheelkijkende man.

     

    Kijk naar de muzikant die een knot op zijn voorhoofd draagt, naar zijn gitaar

    die als een fallus de lucht in steekt. Volg de danseressen, taxiënd van de één

    naar de ander. Ten cents a dance! Schrijf! Op alles wat voorhanden is

    op kranten, tafels, blote vrouwenborsten!

     

    Daar is de man, hij legt zijn hand op de bar, zijn hand is kouder

    dan de airco’s in de zomers van Hongkong. Kouder dan de mens

    die bij een brand zijn huis verloor, dan de zwerver die zijn schoenen

    vasthield toen hij sprong.