Biografie van Leen Raats

Leen Raats (°1984, Antwerpen) is schrijver en copywriter. Ze gaf twee poëziebundels en een natuurdoeboek voor kinderen uit in eigen beheer. In 2015 verscheen ‘Barst’ bij Uitgeverij Liverse, een bundel met flitsverhalen. Eén van die verhalen werd opgenomen in de Nederland Leest-bundel van dat jaar en verspreid op een oplage van 400.000 exemplaren. De afgelopen jaren won ze talloze wedstrijden en publiceerde o.a. in Gierik-Nvt en De Vallei.
2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    2256

    stenen tellen

    Top 1000
    ze is niet van hier aarzelt
    door steegjes galmt gelach
    in een taal die ze niet kent
    versnelt haar pas

    als ze mensen ziet in straten
    zonder naam moet ze stenen
    tellen

    sinds die keer alleen
    in een bos na zonsondergang
    met de stemmen van kraaien
    en de wind in het riet

    waar schimmen opvlogen
    naar een nog bleke maan

    het was de nacht waarop
    zij de weg kwijt raakte
    en nooit meer vond
  • 2
    2260

    nomaden

    Top 1000
    in andermans schoenen verloren
    lopen tot waar het strand de zee
    nooit helemaal temmen kan

    zo lang al zijn we onderweg
    dat we nergens meer moeten zijn

    geen ogen die verwijten
    in het tafelblad kerven
    onder verstrengelde handen

    op ons wacht al jaren
    niemand meer

    toch missen we de duidelijkheid
    van muren het luisteren
    naar het knarsen van sleutels
    in de mond van de deur
2014
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5190

    Sint-Hubertusplein Runkst

    Top 1000

    Op het plein waar ze niet opgroeide
    kijkt men elkaar op maandagochtend
    over dunne schuimkragen
    slechts zelden in de ogen.

    Terneergeslagen mannen wachten
    op de bus, vrouwen met kleine hondjes
    en trolleys vol afgeprijsd kattenvoer.

    Een dakloze praat oeverloos
    tegen een vuilzak en de meeuwen
    schreeuwen niemands naam.

    Zij drinkt goedkope porto
    op een te vroeg uur
    in geen gezelschap.

2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1246

    Via Crucis

    Top 1000

    Veronica droogt het aangezicht
    van een gestruikelde dronkenlap

    wij heffen het glas
    op een zinloze avond
    en praten over niets bijzonder

    Jezus valt voor de derde maal


    wij dansen houterig
    in te korte shortjes
    op een afgezaagde zomerhit

    God is een dj die in de hoek
    van een niet zo hip danscafé
    slechte plaatjes aan elkaar praat

    de hemel durft hij ons
    niet meer beloven

2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    972

    Vaderland

    Top 1000
    Of het iets is of iemand
    waarop ik wacht vraag je

    met een lip waarvan ik
    niet weet waarom hij beeft.

    We zitten op een heuvel
    die uitkijkt over een stad
    waar niemand nog gelooft.

    Je vertelt verhalen
    uit een vaderland
    dat niet meer bestaat
    in de taal van je moeder.

    Rondom ons valt de nacht
    geruisloos in haar plooien.
  • 2
    977

    Corpus Christi

    Top 100
    We eten het lichaam van Christus
    drinken elkaars bloed en schenken
    wijwater in plastic bekers.

    In door glasramen gefilterd licht
    vouwen we onze handen
    voor een rijk dat nooit zal komen.

    's Nachts aanbidden we
    gevallen engelen in neonlicht.
  • 3
    979

    Op volle zee

    Top 1000
    Het is niet het onbestemde
    dat schemert aan de horizon
    niet de meeuwen die in mijn
    kielzog hangen op de wind.

    Het zijn niet de verhalen over
    de zee die zich als de liefde
    niet bedwingen laat

    niet de scheepswrakken
    die op deze bodem rusten
    als een zeeman in zijn graf

    zelfs niet de bries
    die speelt met mijn haar
    waardoor ook ik lichter lijk.

    Het is dat je op het water
    zo ver kan gaan
    zonder ergens te komen

    hoe de zee dan alles
    in het ongewisse laat.
  • 4
    980

    Schiermonnikoog

    Top 1000
    Waar scholeksters brutaal tot het laatste
    moment wachten om op te vliegen
    voor eilanders die stug hun leven

    op enkele vierkante kilometers vormgeven
    zoeken steltlopers en strandjutters
    bij laagwater naar schatten in het slib.

    Daar sta ik op de dijk tussen veld
    en kwelder. zie hoe het vasteland
    zich nooit helemaal van de zee kan losmaken

    (hetzelfde geldt voor de mensen).

    Verderop reikt een oude vuurtoren
    eenzaam naar een wolk.
  • 5
    981

    Als ik een boot had

    Top 1000
    Als ik een boot had
    zou ik zeil zetten
    naar de wind. het roer
    nonchalant in de hand

    wolken lezen als bestsellers
    naderend onweer afwenden
    met een vluchtig schietgebed.

    Zandbanken vervloeken
    met krachttermen
    die geen land verdragen

    een sigaret rollen
    en koffie sippen
    uit een gebarsten mok.

    Dan urenlang nors staren
    naar een blauwe streep land.
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    2538

    Sognefjord, Noorwegen

    Top 1000
    Een man vraagt me
    de weg naar huis.

    Ik weet niet waar hij woont
    zeg dat het water hier
    wel duizend meter diep is
    en toch haast rimpelloos.

    Hij mompelt iets over wolken
    die tegen bergflanken opklimmen
    met de vastberadenheid van Noormannen

    dat de mist komt
    en gaat als de boten
    maar dat niemand hier
    ooit echt weggaat.

    Ik vraag me af of de bergen
    eenzaam zijn of toch minstens
    minder sterk dan ze zich voordoen.

    We kijken hoe opvallend weinig
    meeuwen hun spiegelbeeld
    net niet raken.

    We zijn niet meer dan een stip
    aan iemands horizon

    ondergaan onbewogen de regen.
  • 2
    2539

    Huis van dochters

    Top 1000
    Ze komt uit een familie van dochters
    zegt dat je de bergen
    hier altijd voelt

    en dat in Noorwegen boerderijen
    hun naam aan hun bewoners lenen
    in plaats van andersom.

    Toen ze jonger was, keek ze uit over oceanen
    maar die brachten haar als een kat
    telkens weer naar huis.

    Ik zeg haar dat je in fjorden
    ook koraalriffen vindt
    en dat er mos groeit op elke steen.

    Vanavond kijken we
    hoe zout water zich
    met zoet water mengt.
  • 3
    2589

    Vik I sogn

    Top 1000
    Op een dag stapt hij op
    een boot. drijft als een wolk
    open wateren tegemoet

    kijkt een laatste keer
    vanop het fjord
    naar de haven waar mensen

    komen en gaan
    als het tij. dat keert
    met de wind. ziet

    hoe dit landschap
    dat al eeuwen niet veranderde
    hem veranderd heeft.

    tot hij op een dag
    op een boot stapte. als een wolk
    naar open wateren dreef.
  • 4
    2591

    Myrkdal

    Top 1000
    Hier is het makkelijk om te vergeten
    dat er meer is dan deze bergen
    waar schapen op dorre vlakten
    grazen, tegen beter weten in.

    Water slijt vastberaden
    koppige rotsen uit.

    Wij reiken op onze tenen
    naar wolken, vangen de wind
    die stug met het ijs
    de zon doorstaat

    zien nog net hoe een uil
    over sneeuwvlakten wiekt

    zich zonder aarzelen
    als een waterval
    in de diepte stort.

    In de wind voelen we
    de regen al komen.