Biografie van Michelle Brouwer

Michelle Brouwer (1991) schrijft poëzie, verhalen en non-fictie en organiseert graag dingen. Ze studeerde in 2016 af in Creative Writing (ArtEZ), met haar dichtbundel ‘raas’. Deze afstudeerbundel is 'road poetry' en beschrijft de reis van een basisschooljuf die met haar hond uit Groningen wegrijdt om de gasbevingen te ontvluchten en op zoek te gaan naar een thuis dat niet kapot zal gaan.
2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1034

    Kust

    Top 100
    ik laat mijn vingers door het
    hoge groene gras glijden en
    denk aan de dag dat we
    onze zwemkleding pakten

    blote voeten op asfalt
    kleine kans dacht ik
    kleine kans dat het lukt
    vier kilometer naar het strand

    het was eb je pulkte schelpen
    uit de bodem terwijl ik keek
    naar hoe je billen bijna het
    natte zand raakten

    ik knijp zachtjes in de besjes aan
    de struiken en denk aan hoe we
    op onze rug lagen en dat ik door
    je T-shirt je borsten zag, plat

    zand in mijn nek in mijn shirt tussen
    mijn tenen en ik dacht dit is het moment
    en ik draaide me naar je om

    ik steek twee vingers in het door
    golven gelikt zand omdat het lekker
    voelt en ik denk aan hoe je giechelde
    en mijn hand op je bovenbeen

    aan je blonde haren op het strand je
    gesloten ogen je lippen en hoe je
    wegliep toen het vloed werd
2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1474

    grondontleding

    Top 100
    iemand droop mijn lijf binnen en vestigde zich
    in een beloftevolle holte
     
    hazen sprinten zigzaggend over akkers
    om vijanden te kunnen ontwijken
    dat had ik eerder moeten weten
     
    moeders rouwen om het vuil
    dat ik steevast onder mijn nagels draag
    met mijn vingers streel ik de natte huid van een auto

    ik schilder muren zoals ik niet zou moeten rennen
    met het doel iets te verliezen en in lange rechte lijnen
     
    ouders komen uit de lucht gevallen
    en sponzig uit de zee gehold
    ik wring hun lichamen uit en hang ze te drogen
     
    in de kleverige holte vormt zich het idee
    dat op een indringer ook gejaagd kan worden

    boven het water hangt een akelig licht
    dat maar niet wil verdwijnen
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    9765

    galerijburendag

    Top 100
    ik weet niet hoe hij heet, maar de man van nummer 72
    nodigde de hele galerij van de bovenste verdieping uit
    om burendag te vieren – de opkomst is 100 procent

    de man heeft de hele galerij verzameld in zijn woonkamer
    heeft slingers opgehangen, de muziek staat luid
    we praten veel – we zijn dit niet gewend

    er is limonade en champagne, ik ben degene die het mixt
    ik dring een taartpunt op aan de buurvrouw
    die haar planten ’s winters op haar balkon laat staan

    ik trek een vlaggetje uit de lijn, vouw een vliegtuig
    een iel meisje verstopt een gloeiende sigaret in haar mouw
    steekt bij het uitblazen haar hoofd net niet uit het raam

    een bebaarde man laat zijn portemonneefoto’s zien
    drie vrouw, zes man, en het lijstje van zijn pillen
    ik vraag hem of hij mij alsjeblieft niet wil plastificeren

    de man van nummer 72 loopt met kersen en olijven rond
    een man in overall worstelt zich de ruimte binnen
    steekt zijn hand op, hoest, komt het dak inspecteren

    hij maakt een foto van de ladder voor hij het dak op klimt
    de buurvrouw fluistert dat ze klusjesmannen te verheven vindt

    ik knijp in een pak koffie, de verpakking scheurt, en ik zeg
    dat ik bij opgehemeld worden toch echt aan een hijskraan denk