Biografie van Paul Gellings

Nog geen profiel opgegeven.
2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    178

    KAIROS

    Top 100
    Middag in augustus, de zon op zijn hoogst.
    Een terras in de schaduw, donker en diep.
    Het land warm en verlaten; het dorpje sliep
    in een geur van rogge die net was geoogst.

    Wat stoelen, wat tafels, een zoemend insect,
    drie parasols, een haag van ruisende bomen,
    de middag werd vloeibaar, het uur was gekomen
    het terras ontwaakte, door ons tot leven gewekt.

    Het werd een boot, naar ongebroken kinderjaren.
    Het bewoog en maakte zich los met een zucht,
    zodat we eindelijk terug konden varen.

    Zonder moeite werd toen de tijd overbrugd,
    want het duurde maar even voordat we er waren,
    in klaterend zonlicht, spiegelende lucht.
  • 2
    226

    Spoken van Rembrandt

    Top 100
    Glans en daglicht langzaamaan geoxideerd
    tot avond met een ander, dieper perspectief
    in de alkoven thuis had men elkander lief
    en bij de hoeren werd het vlees geëerd

    in gezelschap van het vroeg gestorven kind
    in ons ontwaken wij nog steeds om twaalf uur
    nu er op uit! het feest is slechts van korte duur!
    gelukkig kent onze kapitein de route blind

    men hoort de lansen op de Kloveniersburgwal
    men ziet de vlammen op de toortsen trillen
    en kijk, daar is de Dam, het Damrak al

    dan verstrakken wij weer wanneer in de prille
    zon de vensters hier opeens gaan zinderen
    en wij alleen nog leven in het oog van kinderen
  • 3
    1163

    VERBORGEN KAMERS

    Top 100
    Ik hou van pleintjes onder bladerdaken
    naamloos en driehoekig uit een straat geknipt
    je loopt er zo voorbij, alleen ik niet

    altijd schemerig en louter bewoond
    door geesten en hun flessen in
    een walm van pis en slechte wijn

    misschien zijn het wel wormgaten
    naar de hel en is dat wat me zo
    lokt: als toerist even op doorreis

    in het duister en dan gauw terug naar huis
    met toch steeds een diep verlangen
    naar deze pleintjes onder bladerdaken

    waar iets uit een ander leven
    in verborgen kamers lijkt te wachten

    of alleen de donkergroene schaduw ervan
2014
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    389

    Mijn moeders sprookjesboek

    Top 100

    Stil Pinksteren; haar stem die zwak wordt

    haar hand die naar de kast wijst waaruit

    ik haar oude sprookjesboek mag pakken

     

    het is van jou nu, zegt ze; ze kreeg het

    zelf van haar vader op een middag in

    een nog ongeschonden Rotterdam

     

    hoe klein ben ik toch weer vandaag

    hier lopend door een straat met dat 

    grote boek onder mijn arm geklemd

     

    in een geur van zand en bloemen

    met iedere regendruppel sterker

    terwijl de hemel donker kleurt

     

    Stil Pinksteren, ondanks de vogels 

    die hun nesten een voor een verlaten

    hun wiekslag en hun schril geroep

     

    ze herinneren je de hele dag aan haar 

    breekbaar hoofdje in twee kussens

    gezicht geen tel uit je gedachten

     

    ook al dwaal je bij momenten weg

    op de zachte hartslag van haar boek  

    niet gesloten; alleen doorgegeven