Biografie van Edith de Gilde

Was docente Nederlands, begeleidde vrijwilligers voor Oxfam-Novib, had een yogastudio en werkte als schrijfcoach. Was ook redactrice van het internetmagazine Meander en droeg bij aan 'Klassiekers', een reeks besprekingen van Nederlandse gedichten. Is werkend lid van de Haagse Kunstkring, afdeling letteren, theater en film en bestuurslid van de Stichting Literatuursite Meander. Haar gedichten zijn behalve in tijdschriften, poëziekalenders, coproducties, bibliofiele uitgaven en bloemlezingen gepubliceerd in de bundels 'Zeilschip Zondag’, ‘Verloop / Verlauf’ en ‘Vleugels van cement’. Ze zijn vertaald in het Duits, Engels en Turks.
2010
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    1417

    VERKEERDE WOORDEN

    Top 100

    Het is zo’n dag waarop alleen verkeerde woorden

    samen met hem opstaan, zich uitrekken, pontificaal

    voor hem gaan staan. “Weet je nog wat er gebeurde

    toen je ons gebruikte?” Hij weet het weer.

     

    Het eerste uur vraagt nog niet veel, misschien kan hij het

    in de waan laten dat alles bij het oude is. Hij acht de kans

    niet groot, heeft het te vaak gedaan, zo’n uur is ook niet gek.

    Voordat het om is heeft het hem al drie keer uitgelachen.

     

    Oké, nu geen paniek. Er is niets aan de hand wat je niet kent.

    Check je agenda, zet overal een streep door. Trek de telefoon eruit

    en zet de bel af. Kruip weer in bed, dekens over je hoofd.

    Hij hoort het bloed dat in zijn oren gonst. Het vloekt, het scheldt.

     

    Hij is hier niet, ligt in de zon, neuriet een wijsje dat nog niet bestaat.

    Het helpt, verdomd, het helpt. Kan het zo simpel zijn?

    Bedenk een lettergreep en nog een. Proef ze. Pas ze aan elkaar.

    Zeg a – e – i – o – u en steek je tong uit. Grijns.

2013
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    3443

    Op de knieën

    Top 100

    Ik heb mezelf op bedevaart gestuurd.
    Twijfel opgeschort, verwachting aangegord.

    Vooruit jij, één voet voor de andere
    en door door door tot je de plek ziet.

    Dan op de knieën. Maak je zakken leeg.
    Wat heb je nog te offeren? Moet wel iets zijn

    dat je zult missen. Voor minder heeft geen god
    het ooit gedaan. Wat zeg je, je verstand?

    Had je dat niet allang verloren? Kom,
    geef op dat hart. Leg het hier neer, zeg hardop

    wat in je hoofd zoemt en geen ander horen mag:
    Dood iedereen, maar laat mijn liefste leven.