Biografie van Ramon van den Dungen

Ramon van den Dungen is echtgenoot, vader, dichter, fotograaf, muziekliefhebber en bankier. Hij woont in Haarlem en is medeoprichter van het dichterscollectief ZeppPoetry. Ramon heeft een aantal gedichten gepubliceerd in Meander en De Optimist en werkt momenteel aan zijn eerste dichtbundel.
2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    946

    Uitvaart

    1e ronde
    luid de klokken
    leeg de glazen
    schuif gordijnen
    voor het raam

    demp de golfslag
    doof het duinlicht
    een Vlielander
    is heen gegaan
  • 2
    947

    Broertje

    1e ronde
    zonder polstok slootje springen
    zwemmen tussen schotsen ijs
    op Facebook vast de toekomst liken
    mountainbiken door de tijd

    begeerte bevrijden voor het slapen
    merries berijden tot aan de einder
    dravend door jouw dwarse dromen
    samen in de nacht verdwijnen

    van spinnenwebben vleugels maken
    spotten met de zwaartekracht
    met vrienden zon en maan bespelen
    het temmen van een nieuwe dag

    dit alles zou ik met jou delen
    als jij, broertje, niet spastich was
  • 3
    948

    Sinaasappels

    1e ronde
    Dit eiland ruikt naar sinaasappels,
    hun geur dringt door de ochtendmist.

    Ik sta tussen jouw bloedverwanten,
    een caffè solo aan de bar.

    Je moeder, part time immigrante,
    slaat haar tentakels om mij heen.

    Siciliaanse misverstanden
    verspreiden zich van mond tot hart.

    Ik slenter door verloren dagen,
    me lavend aan je lichaamstaal.

    Nessun dorma ijlt het uit de verte,
    donkere tonen tekenen jouw gezicht.

    De citrusgeur wekt ons verleden,
    iedere nacht die je me wakker bidt.
  • 4
    949

    Winterklanken

    Top 1000

    In zijn piano wonen winterklanken.
    Als het ijs kraakt komen zij eruit.
     
    Ze dwalen over kale akkers,
    dringen binnen in een steenkoud huis.
     
    Betasten de schaduw van zijn partner,
    omvatten zijn blauwverkleurde huid.
     
    Resonerend met bevroren angsten,
    verstommen zij als het groen ontluikt.
  • 5
    2544

    Lettercircus

    1e ronde
    korte klanken kopen kaartjes
    lange klinkers lopen stelten
    lettergrepen lachen gretig

    medeklinkers musiceren
    stomme klinkers springen salto's
    de tweeklank temt een tamme leeuw

    woorden wervelen door zaagsel
    zinnen zweven zonder vangnet
    het slot snoept van een suikerspin

    dag na dag spellen wij samen
    mijn hersenhelft de spreekstalmeester
    van het lettercircus in jouw hoofd
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    805

    Murphy

    Top 1000
    Het kan wel zijn, dat je denkt dat appels
    naar de sterren vallen, auto's op de de zon af rijden,
    geluk te vangen is als krabben in de haven, terwijl
    jouw lief een duinkwarktaartje eet.

    Hij trekt een grijze haar uit zijn linkeroor.

    Leuk hoor, dat je lach is afgestoft, je vleugels weer
    zijn omgegord, je hoofd vooruitgesneld om te geloven dat
    nu echt, ja deze keer echt -

    Hij veegt een kledder snot af aan mijn stoelpoot.

    Weet je, de vlinderslag wordt nauwelijks nog gezwommen,
    midzomernachtverhalen niet langer zelf verzonnen,
    mijn laatste schildpad is gestikt in plastic dat ik niet op tijd
    recycled had.

    Ik aai zijn kale hoofd tot hij in slaap valt op mijn schoot.
  • 2
    1061

    Wolf

    1e ronde
    mijn stem is rauw mijn poot is zwart
    schaapskleren heb ik afgelegd
    de wolf in je bed gaat niet meer weg

    of geloof je nog in sprookjes?

    ontwijk dan mijn ogen
    niet langer in de spiegel
    vil mijn huid met zachte hand

    en voel of het kind in mij nog leeft
  • 3
    1062

    Tjitske

    1e ronde
    Ze las in stilte voor.

    Wij hingen aan haar lippen
    die ons raakten zonder woorden.

    Aan het einde van haar laatste
    gedicht sprak ze als toegift

    nog een witregel uit.
  • 4
    1065

    Toen

    1e ronde
    toen kikkers kwaakten in de sloot
    graan nog bruikbaar was voor brood
    tieners zwommen in de plas
    water zomaar drinkbaar was
     
    toen ademhalen gratis kon
    het leven licht was in de zon
    's winters sneeuw soms was te zien

    er nog hoop was dat heel misschien
    moeder aarde ons zou vergeven


    toen waren de pinguïns nog in leven
  • 5
    8408

    Dromendief

    1e ronde
    Voordat ik jouw pijn als een deken over me
    heen trek, zo’n deken die niet te dun is en
    niet te dik, geen deken eigenlijk maar een
    dekbed, een dekbed dat breed genoeg is
    voor twee en als het moet voor drie,
    zonder dat er ‘s nachts getrokken en geduwd
    en soms weer opgeschikt moet worden,
    zo’n dekbed dat precies lang genoeg
    is om geen koude tenen te krijgen,
    een dekbed dat ademt en ruikt en lacht, 
    voordat ik dat doe
    blaas ik vlug mijn dromen uit.