Biografie van Bout Vercnocke

@boutman ~ Dichter ~ Poet ~ (also writing in English)
2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    10275

    Sterrenlicht

    Top 1000

    Het is zoals met licht van sterren,

    wat we zien is slechts de afdruk van verhalen

    die reeds lang voor ons geschreven zijn,

    wij leven in een veld dat enkel nog bestaat in de herinnering,

    terwijl we lezen worden op hetzelfde ogenblik

    en ver van hier al nieuwe regels toegevoegd

    die niet voor ons meer te ontdekken vallen

    maar voor de kinderen die nu nog niet geboren zijn.

    Zoals de regen voor het zonlicht moet verdwijnen

    en wolken voor de wind, zo is het ook met ons:

    wij keren telkens terug naar oceanen

    tot we opgezogen worden of verstijven,

    tot zonnestralen ons weer zachtjes oplichten,

    en zoals sterren wij dan plots verschiinen

    uit en in het niets.

    Een mantel opent zich,

    twee vleugels reiken van begin tot eind,

    een lichtflits schudt het verenkleed,

    uit onze handen vloeit betekenis

    die oplicht aan de hemels waarin kinderen

    de dromen vangen die wij daar achterlieten.

    Ja waarlijk,

    het is zoals met licht van sterren:

    zij dragen de vruchten van het veld

    dat enkel nog bestaat in de herinnering

    maar nooit vergeten wordt,

    tot nieuwe ogen wakkerlezen

    wat ooit bedoeld was te ontkiemen in één ogenblik.

  • 2
    11449

    Walvismuziek

    Top 100

    Een walvis heeft de school verlaten,

    de regen kleurt de hemel groen en

    tussen wolken drijft verlangen dat

    nog een droom wil vinden.

    Ik heb een bloem gezocht,

    ik heb ze niet gevonden,

    dacht aan een bloem en dacht aan jou,

    ik heb je niet gevonden.

    Uit alle wonden heb ik duisternis

    verwijderd, uit alle kloven heb ik

    de diepte opgevist om slechts

    languit te liggen en opnieuw te dalen,

    uit alle putten dronk ik van de bodem.

    Ik heb een bloem gezocht,

    ik heb ze niet gevonden,

    dacht aan een bloem, dacht dan aan jou,

    en toch heb ik je niet gevonden.

    De wind waait over golven,

    stuwt hen op totdat ze breken

    op het strand en er een afdruk achter

    laten die al meteen wordt schoon

    geveegd terwijl de meeuwen huiveren.

    Wat op het water drijft is wat verloren

    werd, wat ooit geboren nooit een haven

    heeft gevonden, zoals een bloem en

    jij, een aangespoeld verlangen dat ooit

    nog tussen wolken dreef, nu enkel door

    de wind in schuim wordt weggewaaid.

    Hoor nu hoe over alle heuvelruggen 

    de nacht langzaam een deken spreidt,

    een zachte rimpeling, ogen en handen

    toegedekt, verstilde lippen zuchten

    naar wolken om een droom te vinden.

    Ik heb een bloem gezocht,

    ik heb ze niet gevonden,

    dacht aan een bloem en dan aan jou,

    en toen ik je dan vond werd het windstil,

    een walvis heeft de school verlaten

    en regen kleurt de hemel groen.

2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    7665

    Blauwvuur

    Top 1000
    Onder het groene dak brandt de hemel
    druppels, blauwvuur dat de jaren opslaat
    in de ringen van het ogenblik.
    Ik wil zingen.
    Over de jaren waar de kleuren varen,
    over de spiegelhuid van blauwvinnen
    die het noorden zoeken.
    Over kijken naar het schijnen
    van de waarneming, bedolven onder
    de sneeuw van eeuwen.
    Over smelten.
    Over lopen van golven over golven.
    Over de huid die de rimpelingen
    draagt van uitgestorven steenworpen.
    Over de naam die als een vreemdeling
    mij blijft bevolken.
    Gewillig ben ik voedingsbodem.
    Gedragen slaapt het jonge volkje,
    welig,
    tussen de druppels die de hemel brandt
    in de ringen van het ogenblik.
    Het blauwvuur is hier niet te stelpen,
    het noorden roept,
    de blauwvin
    is geen vreemdeling.