Biografie van Ward Mertens

Ward Mertens schreef verhalen tot zijn twaalfde. Toen liet de wereld hem verstaan dat hij hoogdringend de dt-regels onder de knie moest krijgen. Rond zijn vijfentwintigste verjaardag besloot hij dat dit een onmogelijke opdracht was. Niet veel later herontdekte hij zijn pen.Ward Mertens studeerde in 2014 af aan de SchrijversAcadamie Antwerpen.Ward Mertens zit in de redactie van het literaire tijdschrift Gierik & NVT.
2014
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    2325

    Ever

    1e ronde

    In een dorp worden ouderen tijdens de winter van hun zeventigste levensjaar

    naar een berg gebracht. Ze worden naar een berg gebracht door hun kinderen

    om te sterven. Ze vertrekken onmiddellijk.

     

    Op latere leeftijd vormen everzwijnen geen last meer voor de samenleving.

    Liever zie ik hen uitbreken, kuddes tegelijkertijd, de vrijheid zoeken in de

    bossen. Zo klinken de woorden van de jager.

     

    Door het raam van haar stacaravan ziet een vrouw

    een man, een oude man met koffers onder de arm.

    Wilt u koffie? Ik kan koffie maken. Ik maak cappuccino, lait russe, macchiato.

    Wilt u thee? Earl grey, Engelse thee, groene thee. Of liever ijskoude koffie.

     

    Ze zijn een moeilijk te bejagen soort. Hun uitbreiding is onstuitbaar

    dankzij de zachte winters. De geesten zijn rijp voor een terugkeer.

    Mocht u er een tegenkomen, gebruik dan uw gezond verstand.

    Ze hebben een positieve invloed op de bossen.

     

    De oude man strompelt door de storm naar de stacaravan.

    Achter het raam bewegen de lippen van een vrouw.

    Ik drink liever sinaasappelsap. Oranje is mijn favoriete kleur,

    maar zwart is mooier. Wilt u bruisend water?

     

    In een dorp aan de voet van een berg danst een jongeman

    de dodendans. Hij zakt steeds dieper in de grond. Opnieuw begint het

    te sneeuwen. Hij staart naar de sterren, smelt de vlokken op zijn tong.

    Onafgebroken zegt hij: ik ben echt gelukkig.

     

    De oude man krijgt te drinken van de minnares van de buurman.

    De echtgenote begrijpt het bedrog buitenshuis, rillend van de kou.

    Vanuit het bos ziet ze het verlichte woonkamerraam waarin haar man

    de vrouw van de enige andere stacaravan kust.

     

    Ze leven in de omgeving van mensen. Hun aanwezigheid is verdedigbaar.

    We aanvaarden hen als inheems grofwild. De jacht is geopend in de winter,

    maar bejaging is het hele jaar mogelijk. Wie goed luistert, kan het horen.

     

    De dansende jongeman ziet tijdens de storm een vrouw op een bank zitten.

    Ze zit op een bank naast de voordeur van de enige andere stacaravan

    van een man en diens echtgenote. In haar armen wiegt ze een everzwijn.

2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    7184

    jazzman

    Top 100

    hij laat het leven los – shit en zucht

    de plantenspuit in de handen van de verpleegster

    morgen wordt ze weer afgekookt voor de thaïse soep

    ter verantwoording van de prijs van de dag

     

    de poetsvrouw is zijn zoon met een rokje aan

    de poetsvrouw is zijn dochter is zijn echtgenote

    de poetsvrouw is iemand die hij volstrekt niet kent

    ze klemmen hun handen om de bezemsteel

    vegen, wringen en grommen

     

    verslag van de laatste bewonersvergadering:

    ·      de directie zal een huisdier introduceren

    ·      de directie vindt soep inefficiënt

    ·      de directie zal het licht herverdelen

     

    een verpleegster ontdekt een lamp in haar handtas

    een zoon het ware gelaat van een vader

    een dochter telefoneert met een schoen

    een echtgenote legt haar gelaatstrekken af

     

    een kamergenoot verwart een opwindvogel

    met een platenspeler en trekt de stekker uit

  • 2
    7190

    zweving

    1e ronde

    laat mij diegene zijn die de dop eruit trekt, jij

    de aangekondigde storm, geen ramen of deuren

    dichtgespijkerd

    waar is het water gebleven, hoe

    is het ons gelukt de golven af te schudden

    met schuim de hoeken van ons huis te vullen

    later gooien we achteloos

    een handdoek over een schouder

    weet je nog toen eb, nee

    vloed begon

    dat klinkt mooier dan de lucht is blauw

    en ik hou van jou, maar niet veel

    aan de dop hangt log de ketting 

    in reflecties van bubbels en schuim die wij

    in elkaars gezicht blazen

  • 3
    7192

    mal

    1e ronde

    ze kijken uit het raam: de lucht is donker, de wind wakkert aan

    een skyline van porselein, messen en vorken leunen tegen de gevels

    ze horen gestommel, gesleep; iemand gooit een raam open

    en dan nog één en nog één, het gaat maar door

    armen en benen, tot vingers en teennagels toe

    hangen vertwijfeld over vensterbanken

    iemand gooit een computer, een vitrinekast, een kind naar beneden

    iemand gooit er woorden achteraan, niemand heeft het verstaan

    nu het eindelijk gensters regent, de skyline vlamt en smelt

    gaan zelfs zwervers op zoek naar een dak: een laptop opengeklapt

    een soepterrine gebroken, tot stukken van mensen toe

    ze kijken uit het raam: de skyline is als hun jonge lijven

    op een picknickdeken in het park, tussen hen in de liefde

    die ze niet begrijpen, de lust waaraan ze zullen toegeven 

    kruimels, mieren, bestek en servies; een kop om het licht te doven

    een bord om het weer aan te doen

  • 4
    7193

    solomon's song

    Top 1000

    iemand roept een nummer af

    iemand duwt je in een bad

    iemand brandt een kaars

    de kip wordt droog geplukt

    de kam aan een balk genageld

     

    iemand schrobt je vlees met citroenen

    iemand maant je aan niet zo te schreeuwen

    je hebt dit zelf gewild

    je krimpt minder snel dan verwacht

     

    iemand kneedt iets uit was

    iemand plakt er veren op vast

    iemand tilt je uit het bad en begint je af te drogen

     

    een man met een kroon verklaart

    dat het doek weldra een engel baart

2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6948

    hotel orlando

    1e ronde
    de hand trekt
    een plooi glad
    van het laken
    in de kamer
    valt het stof
    van de zon
    uit de vitrage
    rolt een appel
    langs een vouw
    op de grond
    onder het bed
    kromt een rib
    zich opnieuw
    om een holte
  • 2
    6950

    Een blad gedraaid

    1e ronde
    's nachts zijn we allemaal wezen
    op zoek naar een ebbenhouten schoot

    het wandelende blad zal van nature vervellen
    elke rups wordt ooit een vlinder

    doch het meisje met het volwassen
    hoofd herinnert zich nooit moeder

    gewiegd in handen van mahonie
    offert de min haar aan de goden
  • 3
    6955

    Wij zijn krijgskunstenaars

    1e ronde
    wij zijn krijgskunstenaars
    met als doel een kus
    kloppen op de mond
    van de ander

    naakt haal jij de prijs 
    van behoefte neer en ik
    staar de schaal stuk
    van willen tot kunnen

    het kind in ons vraagt
    om een wiegelied over
    losgeslagen melk met
    het gewicht van een moeder