Biografie van Odile Schmidt

Odile Schmidt-Nouhan (1965) houdt van kunstzinnig bezig zijn. Ze schilderde en tekende, was actrice en model voor kunstfotografie. Ze woont met haar man en vijf kinderen op Wieringen bij de afsluitdijk. Na haar huwelijk programmeerde en recenseerde ze toneelstukken en begon met korte verhalen schrijven voor wedstrijden. Ze is veelvuldig genomineerd en winnares van schrijfwedstrijden. Op haar blog https://odileschmidt.wordpress.com/ schrijft ze over korte verhalen schrijven voor wedstrijden.
2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5640

    Stenigen

    Top 100

     

    I

    Diep in de klei graaf ik naar wijze woorden, naar de koningin van de nacht. Ik vond een steen met grillige randen.

    Ik was alleen met de zucht naar wijsheid, gevangen in ‘n eenzame toren fel in de zon

    Valse adem ontsnapte aan mijn mond.

    Mijn oor vies van de weerklank van schreeuwflarden als infame gedachten, mijn vingers verkrampt

    Prikkende ogen vol slaap. Overal om me heen vluchtelingen, levende doden. Nog eens probeer ik te ontsnappen. Mijn voeten beven, staan.

    Vleugels wil ik, mijn armen hangen slap naar beneden. Treinen, bussen, lopers:

    We zijn schaakstukken, zonder menselijkheid in een wreed spel omdat we het tij niet konden keren.

    Ik heb alleen maar gefluisterd.

    Alleen gehoord. Ik hield een wapen vast dat op de grond lag, pakte een schep, begroef het.

    Diep onder de klei een open hand die me deed denken aan Michelangelo.

    De vingers wijzend naar de hemel.

    II

    O, geëxalteerde dromen van vrijheid, boventoon van het aardse ploeteren en bittere strijd

    Schoonheid die als een zee eenvoud in zich draagt en als een moeder de glimlach tot leven wekt.

    Het woord schoonheid versleten als een oud kledingstuk dat te vaak gedragen is, als een cliché dat te vaak is gehoord

    Mijn allergie voor het oude.

    Zeg me waarom ik spanning zoek in een verhaal als spanning zoeken lijdt tot ellende.

    Ik ben er bijna, maar angst op het verkeerde pad te zijn trekt mijn aspiratie krom.

    De koning van de dag werpt zijn kroon, bukt.

    Dubbelhartig is een steen die ik naar een ander gooi.