Biografie van Wout Waanders

Nog geen profiel opgegeven.
2012
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    9154

    de onvindbaarheid van bibi

    Top 100
    de meeste mensen hadden nog nooit van bibi gehoord
    ik vroeg ze in de trein wat ze van haar wisten
    maar ze haalden allemaal hun schouders op
    alsof ze mij met alle macht van de informatie weerhielden moesten

    ik heb me in de ijscozaak van gregor vaak hardop verbaasd
    over de oneerlijkheid van de wereld en de manier waarop iedereen
    mij altijd maar tegenwerkt
    soms kreeg ik dan een gratis bolletje aardbei

    maar bibi bleef bijna onvindbaar
    ik vond haar op het laatst alleen nog in de televisiegids als columniste
    totdat ook dat iemand anders bleek te zijn
    daarna heb ik haar eigenlijk niet meer gezien
2013
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    6170

    de dag dat stacey terug kwam

    Top 100

    de dag dat stacey terug kwam
    hebben we niet in hoofdletters geschreven
    ik heb haar opgehaald
    we hebben chinees gegeten, en zijn naar bed gegaan.

    pas later heb ik me bedacht
    wat een diepe indruk die dag op haar gemaakt moet hebben.
    ik bedoel: alsof je hoofd een minuut lang
    onder water gehouden wordt, en dan opeens losgelaten.

    dat je uit het water schiet
    met een rood hoofd, spartelende armen. dat de waas wegvalt. dat je,
    zelfs al ben je het water uit, nog niet goed durft te ademen.
    dat je de lucht eerst moet proeven.

    de dag dat stacey terug kwam
    heb ik de hele tijd gedacht dat ik haar moest vragen
    hoe het er was: of ze geslagen was,
    of ze vrienden had gemaakt. of er meer mensen zo konden schreeuwen als zij.

    maar ik vroeg niks
    en ze heeft haar mond gehouden. we hebben de wekker
    op zomaar een uur gezet.
    ze heeft me welterusten gekust, twijfelend, trillend.

  • 2
    8715

    verborgen zijn

    Top 100

    thunderball en ik op een rooftop -
    grijs. donkere bass, dikke auto-tune.

     

    muziek die soms alleen wat namen spuwt.
    fancy! fancy! geen mens weet wat ’t betekent.

     

    thunderball die de muziek harder zet
    de barbeque aanwakkert. de eerste mensen arriveren.

     

    sommigen hebben het hier ‘out there’ genoemd,
    maar we zijn nog in de stad. we zijn er nog.

     

    onze walmen zijn van ver te zien.

     

    thunderball zegt het: dit is niet verdwenen
    hooguit verborgen

     

    verborgen rooftop party
    fancy, roept hij nu mee,
    fancy,
    fancy, waar ben je.

     

    ik flip de burgers alsof ik het antwoord weet.

2014
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    10589

    stuurloos in seattle

    Top 100

    de rook trekt naar andere plaatsen
    dan waar we rijden.

     

    we gaan langzaam langs de pluimen.
    jay luistert enkel nog naar de autoradio,

     

    niet naar mijn repeterende vragen. waarheen,
    wat we hier willen bereiken.

     

    waarom we de stad in moeten nemen
    wat mijn rol is in dit verhaal

     

    maar al mijn zinnen beslaan tegen het raam
    en op grunge trekt jay de leasewagen

     

    langzaam door de buitenwijken heen.
    geknepen ogen. een landheer

     

    met een mokkend paard. manen
    die niets meer van donkere oorlogen moeten hebben.

     

    ik wil weten waar we zitten op de lijn
    tussen verdwalen en precies de weg kennen

     

    maar ik vraag niks meer. de rook trekt zoals de antwoorden
    langzaam om ons heen.

2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5331

    we moeten van alles te weten komen

    Top 100
    we wonen in een straat met alleen woningen.
    bouwvakkers hebben er aan gewerkt zonder op of om te kijken. toen ze klaar waren
    leunden ze uitgeput tegen een muur van een hoekhuis en ze keken naar elkaar,
    en naar hun handen, naar wat ze gebouwd hadden,
    naar de straat, naar de muren tegenover hen,
     
    en ze zagen de muren daarboven en daarboven,
    de galerijen met witgrijze traliehekjes, en daarboven, daarboven,
    nieuwe woningen, meer galerijen, steunbalken en trappenhuizen.
     
    totdat ze met hun hoofd in hun nek
    zagen dat ze ook boven hen hadden gebouwd,
    dat overal rondom hen heen woningen waren,
    woningen aan hun modderige voeten,
    aan hun haren, hun vingertoppen.
     
    wat we te weten moeten komen is dit:
    als we opeens onze ogen sluiten,
    waar we dan tegenaan lopen en of we dat
    willen overwinnen.
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    9480

    Tussen baleinen

    Top 100
    Ik zie de oude walvis elk jaar beter.
    Van Bert moet ik minder lang
    op dat balkon gaan zitten, en vaker
    een wandeling over het strand gaan maken.
     
    Bert babbelt maar. Het strand is plat en saai,
    alles om je heen is gladgestreken
    of weggeblazen. Nee. Vanaf mijn balkon
    kan ik de walvis op zien spatten,
     
    zie ik zijn groot groen lijf dat half boven
    half onder water steeds meer in de buurt
    van mijn huisklif komt. Weet je.
    Oude dingen durven meer.
     
    Bert vindt dat ik eens een keer
    met hem mee moet gaan naar Koksburg
    om degelijke schoenen te kopen
    want deze kunnen echt niet.
     
    Er zal inderdaad wel ooit een dag komen
    dat ik op mijn balkon zit en zie
    dat deze versleten schoenen spontaan
    van mijn voeten beginnen te vallen. Dat is waar.
     
    Daarna zou ik me aan de spijlen van de balustrade
    uit mijn stoel hijsen, mijn benen
    over de reling tillen en wachten tot we allebei
    genoeg moed hebben verzameld.