Biografie van Cora de Vos

Cora de Vos wilde als kind al schrijfster worden, maar het werd een omweg via de School voor Journalistiek in Utrecht. Zij werkte in de tijdschriftjournalistiek en schreef daarna circa dertig boeken over zwangerschap, opvoeding en gezondheid. Toen schakelde zij om naar fictie: kinderboeken, korte verhalen en gedichten. Haar gedichten staan in diverse wedstrijd- en verzamelbundels in Nederland en Vlaanderen, op een podcast of buiten (te zien op de website van Straatpoëzie). In 2017 trad ze op in de loofgangen van Dichters in de Prinsentuin. In 2018 werd ze genomineerd voor de Maerlant Poezieprijs en de VUMC prijs en won ze met haar gedicht Hazengrauw de eerste prijs van de Vlaamse wedstrijd Poëziepad van A tot Z.
2012
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    887

    De laatste

    Top 1000
    Lonesome George
    Icoon van Galapagos
    Darwin maakte een ritje op jouw grootvader
    het schild als hobbelend zadel
    Hij vond jullie lomp en lelijk, schreef hij
    Liever verzamelde hij vinken
    en vogelde de evolutieleer uit.  

    Lonesome George
    Reus van veelbesproken gedrag
    Jij oerbeest verdient God betere het
    meer dan een modieus T-shirtmerk
    (duurzaam label, dat dan weer wel)
    Jouw nagedachtenis verdient een standbeeld,
    een tank, de naam van een planeet.  

    Lonesome George
    Je was pas honderd jaar jong
    Mammoeten en dinosaurussen gingen je voor
    leguanen en hagedissen zullen je volgen
    Je was de laatste reuzenschildpad van Pinta
    Slechts een ondersoort, zeggen ze
    Wie maalt nog om biodiversiteit?  

    Vandaag jij, morgen ik
    De laatste doet het licht uit.  
  • 2
    957

    De Nachtwacht voorbij

    Top 1000
    Ik mag graag kijken naar een diamanten schedel
    een vloer van pindakaas
    een vrouw van kippengaas
    Holy shit - voor mijn part
    noem je een drol
    conceptual art.  

    Maar is het soms te veel gevraagd
    dat je niet een muis doormidden zaagt   
    goudvissen in een blender stopt
    kuikens in een shredder propt
    een kat sloopt voor een vellen tas
    een strijkijzer platwalst op een das
    een hond doodhongert in een galerie
    en zo weet ik nog wel een stuk of drie-
    honderd voorbeelden die ik graag aan de verbeelding overlaat
    omdat overdaad nog altijd schaadt
    behalve dan bij diamanten in een schedel.  

    Ars longa, vita brevis
    Welke kunstenaar is
    zo dapper dat hij zelf die kooi ingaat
    waarbij dat paneel met knoppen staat
    Ik mag kiezen - rood of groen
    rood is dood, wat zal ik doen?    
  • 3
    1483

    Soestduinen, zondagmiddag

    Top 1000
    Twee vreemde vogels in winterjas
    pinguïns met hun vlerken
    al bijna vleugellam.

    Slome loopvogels tussen de joggers
    ingehaald door kinderen, honden
    en de tijd.

    Onder het stuifzand weten zij
     de uitgewiste voetstappen
    van hun jeugd.

    Zoekend naar het nest van toen
    oase onder grove dennen
    krommer dan zijzelf.

    Op verdord sterrenmos strekken zij
    o zo voorzichtig
    hun stramme ledematen.

    Achter hun gesloten ogen
    draait de film van hun leven
    achterstevoren.
2015
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    5795

    Onder de plaid

    Top 1000

    Elke middag op de boulevard:

    de man met de vrouw in de rolstoel

    haar ogen grijsblauw als de zee

    gezicht gesneden uit fijn marmer

    blond golvend haar - soms een paardenstaart –

    schoonheid zo klassiek dat je onbedoeld staart en

    de tragiek voelt van de plaid over haar stille benen.

     

    Vandaag verlaat de man de boulevard, zeult door mul zand

    omlaag, hij zet haar in haar rolstoel op de smalle zeereep

    ik zie hoe hij de plaid oplicht en in het late middaglicht

    glimt haar geschubde vissenstaart

     

    hij draagt haar naar de branding

    ze zwemt terwijl ik zingen meen te horen

    maar misschien is dat alleen een zilverig ruisen in mijn oren.  

2016
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    651

    Dubbeldoppen

    Top 1000
    Ze houdt van schillen, pellen, doppen
    Alles dat ontvelt, de kern blootlegt.
     
    Er is dat speciale gevoel van een pindavliesje
    tussen haar vingers, ze kan het verkruimelen
    tot bijna niets, dat zou ze vaker willen.
     
    Haar man heeft haar gevraagd niet langer
    tuinbonen te kopen, hij wil voorkomen dat ze
    denkbeeldige wratten insmeert met de harige
    binnenkant van de schil en doorgaat met doppen.
     
    Te gevaarlijk, zegt hij en dat is de stinkende waarheid
    alleen klokkenluiders doen aan dubbeldoppen
    maar betalen de prijs van levenslange uitsluiting.  
     
    Zo zijn de regels. Er moet iets verhuld blijven.
    Desnoods onder de huid, onder een vlies.
  • 2
    1496

    Trekhaakdichtheid

    Top 1000

     Wat zou er haaks staan op de grote trekhaakdichtheid van dit land?
     
    In de sleurhut sjouwen we nog altijd zakken aardappels mee
    en vlees in blik zodat je weet wat je in de kuip hebt
     
    Misschien is het meest haakse woord frustratietolerantie

    Vreemdeling of vogelkers, zelfs de verhollandste nijlgans
    verdragen we niet langer in de polder
     
    Exoten haken als Chinese wolhandkrabben aan onze ogen
     
    We richten onze pijlen op de eens zo schattige halsbandparkieten
    schieten ze af als damherten in overvolle duinen
    bejaarden rukken als bezeten aan de reuzenberenklauw
     
    Geen mens, plant of dier slaagt nog voor de cursus inburgering
     
    We steken wortels los, kappen omwille van de eigen soort
    koppelen de aanhanger onwrikbaar aan de trekhaak 
    rijden in rechte lijnen naar opbergkamp of vuilstort.
  • 3
    4372

    Vallen, niet opstaan

    Top 1000

    Samen vallen, zei je, is samen omgekeerd opstaan,
    onze knieën en ellebogen zijn de scharnieren van
    een schaarlamp, model harmonica, ons valbereik is
    zo klein of groot als onze scharen inklappen, uitrekken,
    onze schaduw zo kort of lang als de trekarm dicteert.
     
    Zo gezien is vallen niet erg, draai de film vertraagd
    achterstevoren en zie hoe we altijd terugveren naar
    staan. Maar omgekeerd, spoel ons opstaan niet terug,   
    schaarhelften knappen metaalmoe als je mij de rug 
    toekeert. Kom, zei je, we eindigen met samen vallen.
2017
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    278

    Schaafwond

    Top 1000
    De magie van het kusje werkt alleen als de
    jaloerse linkerknie niet van de rechter weet
    pas dan ben je zeker dat er nieuw vel groeit. 

    Van de kleuterjuf kreeg je geen kusjes, maar
    roze pleisters met Mickey Mouse. Onder
    pleisters met plaatjes gebeuren wonderen.
    Als de pleisters op waren, was er toverzalf.

    Steeds als er iemand doodgaat - de kleuterjuf,
    je moeder - voel je het schrijnen van grind in
    je geschaafde knie, de klap van het putdeksel
    op je vingers. Het schoolplein is al jaren leeg.
    Hier vroeg je of je doodgaat als het bloedt.

    De laatste tijd twijfel je aan het antwoord.
    Je kust je eigen knie.
  • 2
    361

    Footprint

    Top 1000
    Mijn christelijke buurman sproeit eenjarigen

    de godganse zomeravond zingt de waterpomp
    het lied van de verspilling voor
    begonia's, vlijtig liesjes en bloemen
    zo bont dat de merel gaat vloeken.

    In gedachten begin ik een oorlog tegen de pomp
    en tegen het slakkengif in zijn schuurtje.

    Gij zult niet doden!

    Ik tel de uren tot de pomp zal zwijgen
    intussen denk ik aan kruistochten, boekverbranding
    en het laag overvliegen van de JSF.
  • 3
    407

    Kweekzalm

    Top 1000
    Hoe je volwassen werd en zag dat je met                                                                                                                                      
    honderdduizenden gestapeld in een kooi lag,
    drijvend in fjordwater dat onbereikbaar bleef,
    hoe je ook groeide of misschien juist daarom.

    Zo dicht op elkaar gepropt dat zeeluis die je
    vroege dood werd, je behoedde voor                                                                                                                       
    het onvermijdelijke kooigevecht.

    Vreemd dat je dood door indringers, een parasiet,
    verkiest boven een aanval door de eigen soort.
    Maakt het wat uit, door de hond/de kat gebeten?

    Alleen de kweker profiteert van schaarste,
    drijft de prijs op en wie achterblijft ervaart
    dat alles draait om eten of gegeten worden.