Biografie van Heleen van Loenen

Nog geen profiel opgegeven.
2011
  • Nr.
    Titel
    Tekst
  • 1
    10872

    Zee

    1e ronde
    Als je hart zich verwondt en sluit
    laat je tranen dan vallen in de golven van de zee
    Geef ze een duwtje en nog een duwtje
    tot je de zee hoort zeggen 'kom, ik neem je mee'
    Stap in de branding, laat je vallen
    ga onder tot je niet meer kunt
    En dan
    kijk omhoog, kijk omhoog
    breek door de golven voor de eerste adem van een nieuw begin
    Kus de zee, drink haar bloed
    tot je haar hoort zeggen 'ga terug, het is goed'
  • 2
    10887

    Duin

    1e ronde
    Achter het duin vond ik een stukje liefde
    dat ik verloren had
    Het was kapotgewaaid, gescheurd en levenloos
    Ik blies heel zachtjes om-en-om
    warmde het in mijn handen
    luisterde heel goed
    en hoorde 'ik heb je gemist'
  • 3
    10898

    De liefde

    Top 1000
    De liefde is zo schuchter
    je hoort haar amper
    Zij beweegt zich tussen
    voetstappen in de hal
    en het dekken van de tafel
    tussen een kus op je wang
    en een vergeten moment

    Vang haar niet
    deer haar niet

    Neem jezelf voor op elke ademtocht
    haar steeds een beetje toe te laten
    Dan nestelt zij zich, ik weet het zeker
    verkwikt en op kousenvoetjes in je hart
  • 4
    10901

    De liefde

    1e ronde
    Ik keek om
    en wist niet zeker
    waar de liefde was gebleven
    Was het de tijd
    die haar een andere jas had gegeven
    of verborg zij zich ademloos
    om de hoek
    Ik besloot vooruit te lopen
    en zij ontving mij
    met open armen en rode wangen
    fluisterend hoe mooi ik was
  • 5
    10924

    Overgave

    Top 100
    Ik weet, op dit moment, deze dag, heb ik mijn hele leven gewacht.
    Maar ik wist het niet. Tot nu.

    (Kan ik deze opdracht aan?)

    Er is rust, zoals al dagen. Schaduw van het gordijn, daarachter een bescheiden bries.
    Weinig woorden, koffie, een boterham, het wachten.
    Hoe trots en lijdzaam het lichaam en de geest. Hoe eenzaam en onontkoombaar de dood.

    De vrouw uit wie ik geboren ben gaat mij verlaten
    of ik haar
    De moeder door wie ik geworden ben
    of zij door mij
    Twee zielen blijkt één

    Eindelijk
    dankzij de dood
    overgave

    De verlossing van het
    sterven brengt alles nabij