Editie 2

In 2010 organiseerde de Poëzieclub en de Turing Foundation de tweede editie van de jaarlijkse Turing Nationale Gedichtenwedstrijd. Tot 1 november 2010 kon men deelnemen aan deze tweede editie van de wedstrijd. Ook deze editie was weer zeer succesvol. Er werden in totaal zo'n 10.000 gedichten ingediend. Een reportage over de uitreiking werd die avond uitgezonden op Nederland 2. 

Twintig avonden lang lazen en bespraken Gerrit Komrij, Ramsey Nasr en Huub van der Lubbe gedichten uit de Top 100 . Op de vooravond van Gedichtendag, 27 januari 2011, werd verslag gedaan van de uitreiking van de twee belangrijke poëzieprijzen: de VSB Poëzieprijs en de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd:

HOOFDPRIJS
De hoofdprijs van € 10.000,- werd gewonnen door Henk van Loenen met het gedicht Onder de Sterren. Het gedicht wordt bovendien gepubliceerd in de speciale bloemlezing "Dansen op de maat van het ogenblik", en in literair tijdschrift De Gids.

Onder de Sterren

Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte.
De vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.

Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.
Uitzicht vanuit een graf, stond eronder. Je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bomen.

Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet meer
bij machte terug te keren.
En aan mijn ex die ik plots bij mijn tandarts aantrof
boven mijn wijdopen mond, mooier en harder dan ooit,
met een slang in haar hand om het gruis en het vocht
weg te zuigen. Daar lag ik.

Ik zou zo graag licht willen reizen, met in mijn rugzak
niet meer dan wat kleren, een veldfles, een pen
en papier.

Bespreking van het gedicht 'Onder de Sterren' door Gerrit Komrij
Uitzending in het teken van de Tweede Turing Nationale Gedichtenwedstrijd
Website Henk van Loenen
 Henk van Loenen leest 'Onder de Sterren'
'Onder de Sterren' winnaar' (Parool)
10.000 euro voor het beste gedicht (NRC Handelsblad)
Een niet aflatende verbazing over alles (Kontakt)
Inwoner Vianen wint gedichtenwedstrijd (RTV Utrecht)

Henk van Loenen
is een gepensioneerde tekenleraar uit Vianen. Hij publiceerde onder het pseudonym Juliën Holtrigter al vier poëziebundels bij uitgeverij De Harmonie. Pas na een positieve recensie over zijn vierde bundel (Het feest van de schemer) durft hij zichzelf 'dichter' te noemen.
 
TWEEDE PRIJS
De tweede prijs van € 2.000,- werd gewonnen door Peter Knipmeijer met het gedicht Enige feiten over vallen. Het gedicht wordt bovendien gepubliceerd in de speciale bloemlezing "Dansen op de maat van het ogenblik", en in literair tijdschrift De Gids.

Enige feiten over vallen

Eskimo's hebben zeven woorden voor sneeuw.
Sneeuw heeft twee woorden voor Eskimo's.
Kangoeroes hebben geen woorden. Ze wonen ondersteboven.
Toch valt er nooit iets uit hun buidel. Babykangoeroes zijn zachte roze sneeuwvlokken
die niet willen vallen. Vogels vallen naar het zuiden
als het daar warmer is. Virussen trekken naar je ruggenmerg
om af te wachten. Met afwachten sloop je een tegenstander.
Monniken hebben geen tegenstanders. Ze kweken Heermoes.
Heermoes helpt tegen aambeien maar niet tegen virussen.
Sommige monniken wachten af, anderen vallen
naar het zuiden. Hoe verder ze komen,
hoe vaker sneeuw omhoogvalt.
Eskimo's hebben daar een woord voor:
'Babykangoeroes die vogels willen zijn'.

Uitzending in het teken van de Tweede Turing Nationale Gedichtenwedstrijd

Peter Knipmeijer
(1970) schrijft al van kinds af aan, maar de eerste pogingen tot het schrijven van poëzie begonnen pas in 2006. Sindsdien volgden er publicaties in kranten, tijdschriften en boemlezingen. In 2009 won hij de GVU Poetry Award. In 2010 verscheen zijn eerste poëziebundel Tweelingsterren bij uitgeverij De ContrabasWebsite Peter Knipmeijer

DERDE PRIJS
De derde prijs van € 500,- werd gewonnen door Maarten van Doremalen met het gedicht Jochem gaat op reis. Het gedicht wordt bovendien gepubliceerd in de speciale bloemlezing "Dansen op de maat van het ogenblik", en in literair tijdschrift De Gids.

Jochem gaat op reis

nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam
in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn
bedje vandaan, aan het plafond worden een gele maan,
duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt

van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt
met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden
en natuurlijk veel vissen en nog heel veel meer
zodat het een echt vette oceaan voor Jochem wordt

tenslotte zeilt een bootje met slapende Jochem erin
onder maan en sterren en zeemeeuwengekrijs naar
een heel ver wonderschoon eiland onbereikbaar voor
Erik en Mirjam die altijd zullen wachten op zijn terugkeer

 Maarten van Doremalen leest zijn eigen werk voor
 Uitzending in het teken van de Tweede Turing Nationale Gedichtenwedstrijd

Maarten van Doremalen is bibliothecaris bij een kunstacademie en bij De Waddenvereniging van Harlingen. Daarnaast dicht hij sinds enkele jaren. Hij haalde ook vorig jaar de top 100 van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd.

4e tot en met 10e prijs 
De gedeelde 4e tot en met 10e prijs, elk goed voor €100, gratis lidmaatschap van de Poëzieclub, een gratis abonnement op het poëzietijdschrift Awater, en publicatie in de bloemlezing "Dansen op de maat van het ogenblik". Op alfabetische volgorde:

Anke Labrie (Amsterdam) - "Monumentje"
Erwin Mulder (Amsterdam) - "Creatieproces"
Jacoline de Heer (Dordrecht) - "Roering"
Joris Miedema (Kortenhoef) - "Traan Balanceerbuis"
Maarten Beemster (Zeist) - "Opnieuw"
Thei Ramaekers (Roggel) - "enduring war of worlds"
Willem Thies (Amsterdam) - "Straatbeeld"

De 11e tot en met 20e prijs
De gedeelde 11e tot en met 20e prijs, elk goed voor een gratis lidmaatschap van de Poëzieclub, een gratis abonnement op het poëzietijdschrift Awater, en publicatie in de bloemlezing "Dansen op de maat van het ogenblik". Op alfabetische volgorde

Alja Spaan (Alkmaar) - "impossibility"
Bram Oostveen (Utrecht) - "Mooi"
Charlotte Bakker (Amsterdam) - "Dat je hier was"
Edith de Gilde (Den Haag) - "Verkeerde woorden"
Henk Huinink (Lioessens) - "Was soll das?"
Jan Hidding (Rutten) - "Doof bij het zien van nachtegalen"
Jan Hidding (Rutten) - "Linthorst Homankanaal"
Jeroen Drijver (Amsterdam) - "Fotografisch"
Katinka Kersting (Delft) - "In bloei"
Tijs van Bragt (Groede) - "De vreemde eend"
 
21e tot en met 100
Op alfabetische volgorde: Alexis de Roode, Anje Gnodde, Anne Broeksma, Annemarie Kok, Arend Tonko, Arjan Keene, Bas Geeraerts, Bep Jansen, Bert Staal, Branko van Hulst, Daphne de Vries, Diet Groothuis, Dorien de Wit, Elfriede Schropp, Eline Gumbert, Elisabeth Fonderie-Tierie, Elisabeth Lockhorn, Ellen Deckwitz, Fleur Kooiman, Frank Hendriks, Frouke Arns, Gerard van den Eerenbeemt, Gerrit Molenaar, Gerry van der Linden, Hans Dingemanse, Harry J.M. Kleinhoven, Hedwig Selles, Heleen Bosma, Ineke Winnips, Inge Boulonois, Ingeborg Klarenberg, Irene Cecile, Jaap Ferwerda, Jaap Lemereis, Jan Hidding, Jan Huizing, Jan Ketelaar, Jan Vissers, Jantsje Post, Jan-Willem Dijk, Leo Mesman, Marie-Thérèse Mentink, Marloes Loermans, Martien Diepenbroek, Martijn Benders, Nanne Nauta, Nicolette Marié, Paul Gellings, Pauline Pisa, Raymond Tilma, Rob Boudestein, Rob Nieuwenstein, Robert van Assen, Ronald Paul van Duuren, Rozemarijn van Leeuwen, Rudolf van Maanen, Sanja Percela, Sanne Brink, Saskia Stehouwer, Therese Major, Tialda Hogeveen, Titia Beukema, Wijnand Steemers, Wim de Kievit, Wim Koene, en Wim Peters.
Zie ook de Eregalerij.
 
DE WEDSTRIJD
De winnaars werden op 26 januari 2011 bekendgemaakt in de stadsschouwburg van Amsterdam. Een reportage over de uitreiking werd die avond uitgezonden op Nederland 2, en ook de hele uitzending van Met Het Oog Op Morgen stond die avond geheel in het teken van de wedstrijd.
De 100 beste gedichten worden gepubliceerd in de speciale bloemlezing "Dansen op de maat van het ogenblik", met een voorwoord van Gerrit Komrij. Deze bundel is volledig uitverkocht.

In het Radio-1 programma Met Het Oog Op Morgen werd weken lang een selectie uit de 100 beste gedichten voorgelezen en besproken.

  Dinsdag 25 januari: Ruud van der Lubbe leest 'Bevestiging' 
  Maandag 24 januari: Gerrit Komrij leest 'Stel' 
  Zondag 23 januari: Ramsey Nasr leest 'I Had To Do It...' 
  Zaterdag 22 januari: Gerrit Komrij leest 'Grootvader' 
  Vrijdag 21 januari: Ramsi Nasr leest 'Opnieuw' 
  Donderdag 20 januari: Huub van der Lubbe leest '24 mei' 
  Woensdag 19 januari: Gerrit Komrij leest: ‘Traan Balanceerbuis’ 
  Dinsdag 18 januari: Ramsy Nasr leest: ‘Afloop’
  Maandag 17 januari: Huub van der Lubbe leest: ‘Kwatrijn’
  Zondag 16 januari: Gerrit Komrij leest: ‘Iemand hoeft niet eens’ 
  Zaterdag 15 januari: Ramsey Nasr leest: ‘Straatbeeld’ 
  Vrijdag 14 januari: Huub van der Lubbe leest ‘Vakantie aan land’ 
  Donderdag 13 januari: Gerrit Komrij leest ‘Onder de Sterren’ 
  Woensdag 12 januari: Ramsey Nasr leest ‘Creatieproces’ 
  Dinsdag 11 januari: Huub van der Lubbe leest ‘Trots’ 
  Maandag 10 januari: Gerrit Komrij leest ‘Was Soll Das?’ 
  Zondag 9 januari: Ramsey Nasr leest ‘Ontmoeting’ 
  Zaterdag 8 januari: Huub van der Lubbe leest ‘Je vraagt je soms af’ 
  Vrijdag 7 januari: Gerrit Komrij leest ‘Monumentje‘ 
  Donderdag 6 januari: Ramsey Nasr leest ‘enduring war of worlds’ 

De auteurs van de beste 10 gedichten worden uitgenodigd door Uitgeverij Augustus om een manuscript in te dienen voor mogelijke publicatie. De drie beste gedichten worden bovendien gepubliceerd in literair tijdschrift De Gids. Alle dichters bleven gedurende het gehele beoordelingsproces anoniem.

De jury voor het beoordelen van inzendingen van de Tweede Turing Nationale Gedichtenwedstrijd (editie 2010) bestond uit Gerrit Komrij (voorzitter), Turing Foundation bestuurslid Alexander Ribbink, cabaretière/presentatrice/schrijfster Claudia de Breij, dichter/dendrochronologe Esther Jansma en dichter/zanger Huub van der Lubbe.
 
Gerrit Komrij
Gerrit Komrij
Alexander Ribbink
Alexander Ribbink
Claudia de Breij
Claudia de Breij
Esther Jansma
Esther Jansma
Huub van der Lubbe
Huub van der Lubbe
 
Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr was ambassadeur van de wedstrijd.

Top 100 2010

  • Nr.
    Titel
    Auteur
    Tekst
  • 1
    4556

    Onder de sterren (1e prijs)

    Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd

    liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte.

    De vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.

     

    Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.

    Uitzicht vanuit een graf, stond eronder. Je zag

    een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bomen.

     

    Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet meer

    bij machte terug te keren.

    En aan mijn ex die ik plots bij mijn tandarts aantrof

    boven mijn wijdopen mond, mooier en harder dan ooit,

    met een slang in haar hand om het gruis en het vocht

    weg te zuigen. Daar lag ik.

     

    Ik zou zo graag licht willen reizen, met in mijn rugzak

    niet meer dan wat kleren, een veldfles, een pen

    en papier.

  • 2
    6593

    Enige feiten over vallen. (2e prijs)

    Eskimo's hebben zeven woorden voor sneeuw.
    Sneeuw heeft twee woorden voor Eskimo's.
    Kangoeroes hebben geen woorden. Ze wonen ondersteboven.
    Toch valt er nooit iets uit hun buidel. Babykangoeroes zijn zachte roze sneeuwvlokken
    die niet willen vallen. Vogels vallen naar het zuiden
    als het daar warmer is. Virussen trekken naar je ruggenmerg
    om af te wachten. Met afwachten sloop je een tegenstander.
    Monniken hebben geen tegenstanders. Ze kweken Heermoes.
    Heermoes helpt tegen aambeien maar niet tegen virussen.
    Sommige monniken wachten af, anderen vallen
    naar het zuiden. Hoe verder ze komen,
    hoe vaker sneeuw omhoogvalt.
    Eskimo's hebben daar een woord voor:
    'Babykangoeroes die vogels willen zijn'.

     

  • 3
    6522

    Jochem gaat op reis (3e prijs)

    nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam

    in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn

    bedje vandaan, aan het plafond worden een gele maan,

    duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt

     

    van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt

    met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden

    en natuurlijk veel vissen en nog heel veel meer

    zodat het een echt vette oceaan voor Jochem wordt

     

    tenslotte zeilt een bootje met slapende Jochem erin

    onder maan en sterren en zeemeeuwengekrijs naar

    een heel ver wonderschoon eiland onbereikbaar voor

    Erik en Mirjam die altijd zullen wachten op zijn terugkeer

     

  • 4
    7539

    24-mei

    Sanne Brink

    Urenlang zaten we samen in de vlinderstoel.

    'Kijk pappa, daar vliegt een eituig.'

     

    Ik vergeet nooit dat mijn vader die dag

    op zijn knieën voor mij ging zitten

    en hard begon te huilen.

     

    Erg vond ik ook dat we niet alleen waren.

     

    Ik ben de dochter van de man die

    vijf uren lang

    naakt

    dakpannen van een dak heeft staan gooien.

     

    Sindsdien vraag ik me af wat je allemaal

    wel niet kunt doen

    in vijf uren.

  • 5
    7482

    Aan tafel

    Wij aan tafel met de Dag

    die duidelijk slecht uit bed was gekomen.

     

    Ellebogen naast het bord,

    gezicht meesmuilend onweer.

    'Nog steeds zomer' ? wordt er gevraagd.

     

    'Ja', blozen wij.

    Nog steeds dat overdadig niet voorbije.

     

    'Opdringerig ,dat groen, zeurt 

    het Verkeerde Been.Wij, met geleende

    ogen, kijken geschrokken mee. 

     

    Ruimschoots en veel, dat wel.
    Maar opdringerig, nou nee.

    Dit roekeloos bemorste picknickkleed bevalt ons wel.

     

    De stemming komt er niet meer in

     

    Totdat iemand een beukenblad ontwaart

    dat onmiskenbaar begint te verkleuren.   

     

    Een hulpeloze vaan, maar toch.

    Morgen, beloven wij haastig.

    Morgen trekt het bos haar ritselende handschoen aan.

  • 6
    437

    Afgeluisterd gesprek

    "Mijn hamster was zwanger,

    daarom was ze vals."

    'Wie was de lul-de-behanger?'

    "Die is nog niet mals.

    Ze danst door haar kooitje

    de Weense wals."

  • 7
    2345

    Afloop

    Zoals je vroeger in zo’n puzzeltocht

    nog uren van de finish liep te dromen;

    je had al vroeg een afslag niet genomen

    en kreeg pas aan het einde achterdocht.

     

    Een pad naar rechts is ook een rechterbocht

    en eiken zijn soms net kastanjebomen.

    Je had gedacht heel ver te kunnen komen

    maar alles bleek ten slotte vergezocht.

     

    Zo vrees ik voor mijn laatste ogenblik.

    Dat ik mijn levenspad afloop en schrik

     

    omdat wat ik aan waarheid overhoud

    ten slotte ook op drijfzand is gebouwd

     

    en ik ineens heel zeker weet dat ik

    al jaren met een ander ben getrouwd.

     

  • 8
    9716

    Als een mol die vast zit in het gordijn

    De grijze dag valt op je als een koffer uit het raam, daarom de leeszaal

    ingevlucht en kranten lezend tussen de werklozen, vind je in het kantlijnwit

    een handgeschreven zin:

     

    Geef ons één kans een wandeling te maken op een miezerige avond.

     

    In de concertagenda is iets onderstreept met zwarte pen, het brengt je

    naar de undergroundcafés, de russendisco, een lichtslang wijst de weg

    tot aan de deur met de blaffende hond, er ligt iemand in shock op de grond

    je wordt binnengelaten door een scheelkijkende man.

     

    Kijk naar de muzikant die een knot op zijn voorhoofd draagt, naar zijn gitaar

    die als een fallus de lucht in steekt. Volg de danseressen, taxiënd van de één

    naar de ander. Ten cents a dance! Schrijf! Op alles wat voorhanden is

    op kranten, tafels, blote vrouwenborsten!

     

    Daar is de man, hij legt zijn hand op de bar, zijn hand is kouder

    dan de airco’s in de zomers van Hongkong. Kouder dan de mens

    die bij een brand zijn huis verloor, dan de zwerver die zijn schoenen

    vasthield toen hij sprong.

  • 9
    5330

    Als je loopt

    Als je loopt langs manshoog gras

    over een smal pad, naast een stad

    grijs in de regen, denk dan dat

    iemand de aarde onder je doortrekt

    geleidelijk en gestaag

    en dat jij je benen optilt

    om dit mede mogelijk te maken.

  • 10
    8703

    Ballonnen

    Roze ballonnen, haar lievelingskleur

    Dit lievelingskind van de stad

    lekker warm ingestopt, vier voet

    diep bij de buurman in de tuin

    De middagzon kan er net niet bij

     

    We branden een kaars

    wat zeg ik, duizenden kaarsen

    omdat ze opendeed voor

    die lieve meneer, die zachte

    ogen. Kun je me even helpen

    met het opblazen van de ballonnen

     

    We doen er nog wat bloemen bij

    en een kaartje omdat ze het haar

    uit haar gezicht streek, even knikte
    en zich afvroeg hoeveel het er zouden zijn

    terwijl ze de sleutels pakte en gedachteloos

    haar zwart-witte vest dichtknoopte

  • 11
    5314

    beste Wiek

     

    Beste Wiek,

    de rozenstruik is ziek,

    ook de Hazelaar, de Kruisbes

    in het algemeen; de groei van alle

    planten traag. veel krulblad en afgevallen

    knoppen, meeldauw in de tomaten, courgettes niet

    in orde, zwarte schimmel, schroeiplekken

    in de cichorei, rot in stammen van

    nog jonge bomen, de bloemkool

    aangetast. bij sommige

    ontbreekt het hart.

    houd je haaks,

    groeten,

    Bart

  • 12
    8187

    Bevestiging

    Vandaag me enkele uren verdiept

    in de wijsheid van Boeddha

    en de gouden verzen van Ceslaw Milosz.

     

    Niet veel nieuws geleerd.

     

    Van mijn eigen nietigheid

    en de vergankelijkheid van alles

    was ik mij allang bewust.

     

    En dat de geschiedenis van de mensheid

    één lange horrorstory is, maar er

    gelukkig ook poëzie en religie is.

     

    Ik wist het.

     

    Toch was het prettig om één en ander

    nog eens in betrouwbare bronnen

    bevestigd te zien.

  • 13
    2379

    Blaadjes die van de bomen vallen

    Blaadjes die van de bomen vallen

    Wie beweert dat blaadjes
    routineus van de bomen vallen wordt voor gek versleten.

    Al heb je je hele leven
    blaadjes van bomen zien vallen dat mag
    alleen grillig en sierlijk zijn.

    Sierlijk als een koffiejuffrouw.
    Elke dag hetzelfde ritueel. Hoe kun je nu sierlijk zijn
    met een stronk. Weer een rondje vogeltjes,
    elke dag het oude mannetje op een bank
    dat naar veel te jonge meisjes lonkt.

    Een doorsnee kantoordag
    is grilliger dan het leven van de boom.

    Maar dat willen de mensen niet horen.
    En ik blijf het maar zeggen, keer op keer.
    In elk gedicht schrijf ik het opnieuw op.
    En ze blijven het maar po
    ëzie noemen.

    Ze willen gewoon niks anders, mijnheer.

  • 14
    6897

    Clichémoord

    De verte lokt,
    daar is het verte voor,
    niet opzij te denken.

    Achteraan dan? Wie
    zal dat bepalen, zoete
    inval, meteen geschrapt.

    Dit volgt na een witregel.

    Ik zie haar voor mij wandelen:
    eindeloze pracht van slanke
    stelten, teemde ik, bezitterig;
    een langpootmug, zei ze nog,
    in aanvliegende wijs.

    Alleen de zon vergeet
    niets.

  • 15
    1816

    CREATIEPROCES

     

    ik maak momenteel deel uit van een groots creatieproces

    ik evolueer

    in mij ontstaat alles 

    daarnaast heb ik een krantenwijk

     

     

  • 16
    8704

    Dat je hier was

    Is het al even geleden dat je hier was?

    Dat ik je tanden uit je mond wipte met een flessenopener

    het witte schort als een lijkwade tot aan je kin

    Wanneer was dat toch

     

    dat jij mijn tandarts was

    en mijn tanden trok

    Ik ben niet bang uitgevallen

    Ik laat winden in m’n regenpak

    Maar dat instrumentarium

    Alleen mijn kiezen liet je zitten

    Ik wil je horen knarsetanden, zei je

    Ik wil je elke nacht

    horen knarsetanden

     

    Ja het is al even geleden dat je hier binnenkwam

    Je begint te stinken naast ‘t aanrecht

    Je armen als versteende vleugels naar opzij

    En je blik zo op oneindig

    dat ik gewoon niet boos kan worden

    om je rondslingerende tanden

     

    die ik steeds maar tegenkom

    als zand

    na een dag aan zee

  • 17
    6871

    DE AANSTALTEN

    In slow motion heeft zijn kamer zich gevuld  

    met dag. De hond van de buren blaft uit volle borst.

    Buiten kraakt de wind. Hij zit en wacht. Gaapt

     

    naar de vlieg die baantjes op het raam trekt,

    merkt op hoe mooi grijs wolken zijn verdeeld.

     

    Hij pulkt een korstje van zijn arm. Zijn buik  

    rommelt als veraf onweer. Papier wacht

    op de balpen. Zijn hand krast blauwe achtjes.

     

    Als een trapezewerker duikt een merel

    van het dak naar een tak tussen het onstuimig

    loof. Zijn lippen sabbelen en lurken aan de pen

     

    en dan hoort Hanlo een mus in zijn hoofd –

  • 18
    7264

    De geluksvogel

    Robert van Assen

    Ontploft! Een bonte begrafenisstoet dynamiet:

     

    1.  een ééndagsvlieg vouwt zijn curriculum vitae

         - verfomfaaid - tot een representatief hoedje van papier;

     

    2.  een wereldkampioen schildpad dreigt

         - zo onopgemerkt mogelijk - aan je aandacht te ontsnappen;

     

    3.  een koele kikker springt doelbewust voor zijn intercity,

         verschijnt vervolgens - volgens afspraak -

     

         te laat

     

         op de plaats van bestemming

         en dient bij het dichtstbijzijnde loket

     

         met een goedgekeurd gevoel voor humor

     

         alsnog schriftelijk een klacht in

         tegen de dienstdoende spoorwegmaatschappij;

     

    4.  een geluksvogel werpt zijn blote voeten

         - met een ijzingwekkende snoekduik -

     

         plechtstatig van de punt van de scheve klokkentoren:

     

         voel het snakken van lucht langs het laatste voetspoor naar een staart in de leegte

         en fluit naar buiten;

     

    5.  je computer tovert een duveltje

         uit een doosje lucifers te voorschijn uit lamlendigheid:

     

         een winnaar zoals jij wrijft zijn ogen uit en kijkt tevreden in het rond

     

         (;in negen van de tien gevallen echter loopt je schrijfmachine

         hartstikke vast of slaat op jammerlijke toon

     

         een valse noot aan);.

  • 19
    1240

    de ontplofte dwerg

    de ontplofte dwerg mag mee naar huis
    maar is geen moer waard
    en wil per dag één hele gatenkaas
    en blijft maar
    springen en headbangen
    en mogen wij
    de kruimels opvegen

  • 20
    8471

    DE OUDEREN VAN TEGENWOORDIG

    Het moet ook allemaal opgroeien, het moet allemaal een vwo-advies

    en het is allemaal [bijzonder].

     

    Hoe vreemd dat onze klaasjan (;obees, 15 jaar, martelt hamsters);

    maar geen meisje krijgt. Daar hebben wij

     

    daar heeft klaasjan recht op. Mijn kroost, wat een gespreks-

    ontwerp, porches vol acné. Het moet ook allemaal natuurlijk

    worden opgevoed, laat staan onverstoord.

  • 21
    8023

    De roeping

    Als alle dieren morgen konden praten

    en elke deling werd een priemgetal.

    Als donuts vierkant waren zonder gaten

    en oorlog was nog maar een grensgeval.

     

    Als bomen konden lopen in de straten

    en ieder kind kon spelen met een bal.

    Als er geen kosten waren maar slechts baten

    en van extase maakte men een mal.

     

    Als zelfs de dood ons vredig had verlaten

    en alles dreef in een verlicht heelal.

    Ook dan verkeerde hij in alle staten

    en dwepend dweilde hij zijn tranendal.

     

  • 22
    8719

    De tuin van mijn vader

     

     

    De tuin van mijn vader

     

     

    Omdat de wereld plat was

    spitte je de aarde rond

    voor de afwatering

     

    Zo kleefde klei aan spade

    en werd aarde aardigheid

    in je handen

     

    Je at een snee brood uit de trommel

    en legde de slak op een verwijderd zuringblad

    de hemel is van klei dacht je

     

    Voor het donker 

    fietste je weg

    de klompen nam je mee

    onder de zelfbinder

  • 23
    6480

    De verrekijker

    Hij rijdt de afslag voorbij

    En stopt na honderd meter op de vluchtstrook

    Een vrachtwagen claxonneert

     

    In het dashboardkastje vindt hij de verrekijker

    Hij stapt uit met het ding in zijn hand

    De zon staat hoog

    De lucht ruikt naar benzine

     

    Voor hem ligt de polder

    Een weiland

    Een nieuwbouwwijk

    Hij stelt scherp op een van de huizen

     

    Op het terras onder de parasol

    Zit zijn vrouw in bikini

    Ze praat in de hoorn van de telefoon

     

    Ze lacht

    Hij kan het zien

     

  • 24
    4842

    De vreemde eend

    Ik ruik de appels aan draadjes.

    Er is wiegend blad.

    Dat is buiten.

     

    Het open raam speelt,

    met zijn scharnieren.

    De hond onder tafel zucht.

     

    En dat alles merk ik.

     

    Het is vroeg.

    De zon dampt in mist.

    In mijn schijnbaar goed leven.

     

    Want zegt men;

    het is lang niet slecht.

    Maar het is ook niet mooi, zeg ik.

     

    Ik ben niet men. Ik ben niet men.

     

     

  • 25
    2299

    de vrijheid van meningsuiting is eenzaam

    de vrijheid van meningsuiting voelt zich ongelukkig

    ze staat koud in een hoekje te rillen, uitgekleed, van alle kanten

    wordt er aan haar getrokken

     

    ze wankelt, zoekt steun, staat alleen

    kan niet zonder metgezellen

    de vrijheid van meningsuiting is eenzaam

     

    ze kan niet zonder de waarheid van meningsuiting

    de mildheid van meningsuiting

     

    ze wordt opgetild door de kennis van meningsuiting

    en het inzicht van meningsuiting

     

    ze maakt plezier met de relativering

    en de humor van meningsuiting

     

    ze wordt gepolijst door de verwoording van meningsuiting

    gesierd door de menselijkheid van meningsuiting

     

    ze zoekt aansluiting met het begrip van meningsuiting

    en het mededogen van meningsuiting

     

    ze kan een handreiking doen met de deemoed

    of de bescheidenheid van meningsuiting

     

    zij is niets waard zonder de liefde van meningsuiting

     

    de vrijheid van meningsuiting ligt in ieders mond

    voelt zich grieperig roept nog met een klein stemmetje

    dat ze alleen niets waard is

     

    maar niemand luistert

     

  • 26
    6496

    domino is leuk

    vandaag scheen de zon

    en iedereen was blij

    ik heb gewandeld in de zon met mijn geliefde

     

    ik woon hier in een tehuis

    ik vind het hier heel fijn

    ik vind het hier geweldig

    ik hou ervan om hier te zijn

    ik hoor hier thuis

    het is hier heel gezellig

    ik doe alleen niks goed

     

    het is belangrijk dat u veel van mij houdt

    anders kan ik niet van u houden

     

    goed, duidelijk, fijn ook

    ja, fijn, fijn, heel fijn

    ik kan niet meer

    het is middenin de nacht

    ik ben dood, moe en kan niet meer opstaan

    het is klaar

    ik ga dood

    ik vind domino een leuk spel

  • 27
    4336

    Dood

         Ga daar maar even zitten , dood,

     je bent hier echt verkeerd.

     Ik ben pas 21 jaar,

     nog niet met mijn examen klaar

     en lang niet uitgeleerd.

     

     Ga daar maar even zitten, dood,

     je bent hier per abuis.

     Ik moet nog naar de sportschool toe

     daarna hang ik voldaan maar moe

     een uurtje aan de buis.

     

     Ik ga bij jou niet zitten, mens,

     al dring je nog zo aan.

     Hoewel het sterk verbazing wekt

       mijn informatie is correct,

     geef me je hand, we gaan.

     

  • 28
    8733

    Doof bij het zien van nachtegalen

     

     

    Doof bij het zien van nachtegalen

     

     

    Ik zag hoe god huppelde in het hofje
    we stonden gearmd in de tuin
    god huppelt in het hofje zei ik
    geen konijn
    geen konijn zei Anna
    geen konijn zei ik
    het is god die zich onder de rododendron verstopt
    geen konijn
    het is een berberis zei Anna
    geen rododendron

     

     

    siepelkop, zei ze
    zo doof zijn bij het zien van nachtegalen
    er is veel vraag naar boeren
    er is een markt zei ik
    boeren zijn schaars
    zei Anna
    een boer is een burger met een paardenlul

    de lange leegte uit het oosten
    zei ik

    een zuurstok

    zei Anna


    geen konijn zei ik

    geen konijn zei Anna
    we stonden gearmd in de tuin
    zullen we onder de rododendron gaan liggen?

    vroeg ik

     

  • 29
    2384

    Dozen

    Ik ging uit protest werken

    omdat ik geen vrienden wilde hebben.

     

    Dat werd mij niet in dank afgenomen

    door een gevestigde orde in de gaten te houden

    vrienden. Ik werkte me uit de naad.

     

    Ik schoof dozen in andere dozen.

    Ik had meer armen dan India.

     

    'S avonds kapot

    op de bank neervallen televisie kijken

     

    een schitterende manier

    om de herhaling te mijden,

     

    tot ze me vonden, de vrienden

    en zingen dat ze deden. Ze kwamen binnen

     

    door de televisie. Ik weet niet hoe.

    Ik weet nog steeds niet hoe, maar zingen

    dat we doen. Op staande voet

    zingen we elke avond hetzelfde

    betekenisvolle liedje.

     

  • 30
    8667

    Dubbele tong

     

     

     

     

     

    Als wij dan

    zout

     

    in de mond nemen

    aan  tafel doorgeven

    in wonden wrijven

     

    Zijn we  dan nog veilig

    tussen de woorden

  • 31
    2672

    Een heel dom blondje in Overpelt

    Een heel dom blondje in Overpelt

    Heeft na een ongeluk 5 gebeld

    Om sneller te zijn

    Had de vrouw haarfijn

    1-1-2 bij elkaar opgeteld !

  • 32
    8997

    Een koe

    Wat kan ze anders

    dan schuw op wankel hoge hoeven

    met een wiebelend hoofd, als een hoedenplankbeestje,

    over het hek turen?

     

    Haar ruwroze tong uitsteken,

    ze moet weten wie ik ben.

    Licht geven uit haar fluwelen vel,

    me aankijken met de allerzachtste ogen.

     

    Met haar rafelstaart onophoudelijk

    vliegen verjagen omdat dat moet,

    geelgekke flapjes ontsieren haar oren.

    Rustiger dan een slapende reus.

     

     

  • 33
    619

    enduring war of worlds

    gisteren bij het winkelen aan seks gedacht wij waren voor laarsjes, korte halfhoge hak voor haar maar mannen denken elk moment van de dag aan seks, vrouwen altijd aan winkelen, niet echt om je voor te schamen, ook niet voor het winkelen

     

    het geeft beiden een enorme boost, je kunt ons er ’s nachts voor wakker, maar geef toe, seks is dan het handigste, staat tegenover dat winkelen de hele godganse dag, of zolang de winkels open en de man het volhoudt het winkelen dus, staat weer tegenover dat seks goedkoper en toch

     

    ook heel leuk, waarbij ook gezegd dat winkelen soms echt nodig en seks niet, meestal niet, heel vaak gewoon niet, in overbodigheid steken ze elkaar naar de kroon, of je moet per se iets willen hebben, kinderen of laarsjes, de eerste heet dan een tweeling, laarsjes gaan sowieso per paar

     

  • 34
    9488

    Feest

    Alexis de Roode

    Het is een zonnige lenteavond

    en je dacht dat er feest van zou komen.

     

    Maar G ging weg met H en I om te eten op afspraak

    en Z bleek al naar huis.

    L vertrok met P (;ze zijn een stel);

    en ineens was je van samenkomst

    een laatste restant.

     

    De stad is warm.

    Je weet heel goed hoe het park is

    en hoe impressionistisch je daar kan zitten met een vriend en een fles,

    maar je krijgt geen antwoord op je SMS.

    Je hebt minder vrienden dan je dacht.

     

    Iemand in een winkel had “sukkel” gezegd

    maar dat sloeg niet op jou.

    Je dacht niet dat het op jou sloeg

    en nu begin je te twijfelen.

    De zon voelt zo heerlijk

     

    dus probeer je tegen een winkelpost te leunen

    om te genieten. Je hebt alle tijd.

    Maar je staat daar vreemd. Alleen.

    Verdacht. Geniet die man van de zon? Jaja.

     

    Op huis aan. Het luchtig volk op straat

    wijkt uiteen waar je loopt,

    een trechter van mensen waarin

    je dieper en dieper naar beneden zakt,

    heel de weg naar je voordeur.

     

    Daar aarzel je nog een keer,

    voor je het donkere huis in gaat.

  • 35
    9709

    Fotografisch

    In mijn ouders tuin

    dat mijn ochtend mijn avond

    mijn herfst

     

    In de boom van mijn kamer

    mijn draagriem ons erf

     

    In ons erf  met de boomhut

    de tuinman mijn kind

     

    In het huis met haar ramen

    haar schommelvlees haar oven

     

    In het huwelijk met haar stilstand

    haar droomspel haar eten

     

    In de spiegel mijn herfst

    ons pastelblauwe kozijn

  • 36
    517

    Geen titel

    Als mijn handen stuk zijn

    En mijn ogen rood

    Als mijn lichaam vuil is

    Maar van binnen bleek

    Wanneer mijn knieën te slap zijn

    En ik mezelf moet dragen

    Dan zal Ik mijn haren aaien

    Met troostende woorden

    En mijn voeten wassen met zeep

  • 37
    5624

    geen titel

    ‘s nachts als de hemel donker kleurt

    en langzaam overgaat in de melodie van het toeval

    tik ik tegen de klok

    probeer nog eenmaal te veel

    tegelijkertijd te voelen

    een viool onderbreekt en weerhoudt

    de krekels in de vloed

    langzaam achterover te leunen

    te zingen, te dansen op de dood


    iemand zegt dat niemand

    kan vertrouwen op geloof

    ik trek mijn jas aan en weet

    dat de zee te paard zal gaan,

    geen briefje achterlaat,

    de juiste richting kent

    en hier al eerder is geweest

  • 38
    5444

    Geen titel (15)

    wel spreek ik tot de ganzen in de lucht

    hoewel ik weet dat ze me niet verstaan

    als ze in formatie naar het zuiden gaan

    zeg ik: groot gelijk en nog een fijne vlucht

     

    soms klinkt er uit zo'n V een vreemd gerucht

    dat mijn gedachten richt op mijn bestaan

    ik heb hier op de grond mijn tijd verdaan

    veel te lang onder mijn eigen juk gezucht

     

    reeksen lange dagen gaan voorbij

    met telkens weer de vogels in hun trek

    gefluister dat er iets gebeuren moet

     

    iedereen kijkt plotseling naar mij

    niet met hun ogen, maar met hun nek

    uit de lucht verneem ik nooit meer een groet

  • 39
    1769

    gek verlangen

    op een autoloze snelweg loopt een vrouw zonder sluier

    in diep water, waar vlinders bloeien

     

    aan een appeltaart hangt een witte doek

    ongestreken, met een punt eruit

     

    onder korrelige luchten hoor ik doedelzakken spelen

    over velden, zwanger van kersen

     

    in het gele zaad staat een lieve jongen

    met een handicap, hij loopt hard weg

     

    karresporen beroeren mijn leven

    strooien zout op de rug van een ezel

    halverwege de brug kijk ik om jou

    je bent niet daar, ik ben ons kwijt

     

    als opgestelde kanonnen ernstig zwijgen

    ruik ik het kruit van jouw haren

    gek van verlangen plak ik stickers op deuren

    trek thuis aan een slapeloze bel

  • 40
    1594

    gesprek

    Op de vestibule links

    liep een man mijn kant op

    nam plaats op de bank

     

    Ik bladerde wat verder

    trok mijn kraag op

     

    Wat denk je, vroeg hij me

    Ik zei geen gedachten te hebben

    hij zei, oh, dat voor een poëet

    Hij nam een hap van beschimmeld brood

     

    met een vale broek  vol vlekken

    gelijkend pastinaak

    en gekookte witlof

    zei ik de man u lijkt wel een maaltijd

  • 41
    6371

    Grootvader

    Hard en bonkig als uitgedroogde klei

    en elke middag ketste ik af

    op zijn zwijgende kijken

    zijn dichte gezicht.

    Als hij wachtte op zijn thee

    - altijd te heet -

    dan wachtte ik op hem

    op de muziek ergens diep in zijn lijf

    die zomaar zijn vingers roffelde

    zijn lippen koperwerk liet suizen

    tot de fanfare over tafel marcheerde

    groeven zich vulden met zachtheid.

  • 42
    5259

    Heb je krokussen in Kongo?

    Heb je krokussen in Kongo?

     

     

    In de eerste lentezon steken we

    onze straat over bij het plantsoen.

    Het wemelt daar van lila krokussen

    voorgezeten door rijtjes narcissen. 

     

    Verderop is de schooltuin waarin je

    sinds kort werkt, maar ons gesprek is

    nu gefocust op een bij uitstek

    voorjaarsonderwerp: de krokussen

     

    in Kongo. Duidelijk loopt je Nederlands

    achter bij het uitdrukkingsvermogen van

    je gezicht, dat onmiddellijk versombert

    als je probeert uit te leggen hoe dat zit.

     

    Waarom men in Kongo er niet aan denkt om

    krokussen te planten, de jongeren geen vrolijke

    plantsoenen laat inrichten maar liever een

    donker plekje voor hen zoekt binnen de kerk.  

       

     

  • 43
    9291

    Herinnering

    Een parkeerplaats langs Route du Soleil:
    'Broodje kaas? Worst? Iemand een ei?
    Bekertje koffie? Een pakje sap?'
    'Je morst jam op je trui, pap.'

    Bij stop drie - knarsende lak -
    zette moeder het

    broodmes in de kofferbak.

    Daarna werd er lang
    niet gesproken.
    We stopten alleen
    wanneer vader ging roken.

  • 44
    4099

    Het balkon

    Welaan dan zeiden ze

    We denken dat je mooi bent

    Kleed je uit

    neem plaats op het balkon

    en spreek

     

    Jij deed jij ging

     

    Toen je sprak,

    ik weet het niet

    werd het stil

    Jij stond daar in je billen

    de wind leek koud

     

    Totdat er iemand zei

    ik weet het ook niet

    En een ander ook,

    ik ook niet

    ik weet ´t ook niet

     

    Ze vielen elkaar

    in de armen

    We weten het niet

    En ze lachten

    tot ze huilden

  • 45
    5036

    Hoge hoed

     

    Het konijn was doodgegaan

    in het gele gras voor het hok

    dat wij van rot hout bouwden

     

    lag hij uitgestrekt in 't licht.

    De zon vond hem eerst, heeft de wind

    iets in zijn oor gefluisterd.

     

    Ik dacht aan al die keren

    dat ik in het voorbijgaan zei: dag konijn

    en hij verwachtingsvol zijn oren spitste,

     

    groef een gat naast de vergeet-mij

    -niet, bedekte het met rulle grond.

    Kort daarop verliet ik jou.

     

     

     

     

     

  • 46
    3060

    I had to do it

    I had to do it…

     

    Oude mannen
    met rinkelende medailles
    bezetten strompelend
    het centrum van de stad.

     

    Zij stierven geen  heldendood
    en kregen als toegift
    een leven vol tegenslagen,
    verval  en…
    feestelijke herdenkingsbijeenkomsten
    in de regen.

     

    Schoolkinderen leggen bloemen
    op de graven van hun
    minder gelukkige strijdmakkers
    die keurig in het gelid
    begraven zijn,
    alsof de dood hen nogmaals
    in de houding heeft gezet.

     

    Een dikke meneer
    met een sjerp
    spreekt over opoffering
    en onze vrijheid;
    er rinkelt een mobieltje…

    Take care of yourself, dad,
    zegt de niet meer zo jonge dochter
    tegen haar vader,
    die tijdens de Slag om Arnhem,
    de miskleunen
    van zijn meerderen  overleefde.

     

    Terwijl zij koffie haalt,
    blijft hij ineengezakt achter.
    I had to do it,
    mompelt hij
    voor de honderdste keer.

  • 47
    5316

    iemand hoeft niet eens

    Iemand hoeft niet eens

    een holistische pendelaar

    te zijn om te geloven

     

    dat de kus van zijn lieve

    moeder op zijn gestoten

    kinderknie heilzame

     

    geneeskracht bezit, maar

    veel meer weten wij niet,

    dus blaas

     

    wat mij betreft die hemelen

    maar op en tegelijk die naar

    behoeften

     

    verzonnen beelden van de ware

    god, zodat we eindelijk

    weten waar wij staan.

     

    alleen is maar alleen, twee

    telt al aardig aan, vermits wel

    te verstaan: lief

     

    en van vlees en bloed.

  • 48
    7292

    II

     

    Aan de andere kant van een put kan ik praten
    met dieren die mij niet verstaan, omdat ik hun taal
    wel spreek, maar zij de logica van mijn tijd
    niet vatten. Alleen beweging zien, in de wijzers
    van de klok. Het lipje van mijn meetlint komt weer uit

    bij het begin van het konijn dat ik meet, terwijl hij mij vraagt

    of ik hem niet eerst zou moeten begrijpen,

    alvorens ik hem in eenheden giet. Een beer
    leest mij de les over: liefde en precieze aandacht, verzamelt
    alle lucht van mooie meisjes, omdat hij in de trilling of

    temperatuur, nog het product van al hun woorden vangt; uitgesproken
    met de klare resonantie van hun mond en fijne lijfjes. Hij pakt een weckfles
    van de eikenhouten plank: "Alstublieft, schrijf mij hun verhaal en schilder
    de gezichten of, zo u wilt, dan andersom."

  • 49
    1793

    impossibility

    ‘er is een bos waar ik met lange halen doorheen ga’

    Zo zou een eerste zin kunnen zijn, bedenk ik me

    Als ik een meneer met reuzenstappen door het park

    Langszij zie, de

     

    Handen op zijn rug, een hondje ver daarachter, de

    Regen zacht, de bomen gespiegeld in het water, de

    Broek nog los, de armen nog bloot, de voeten gekruld

    Om de poten van

     

    De stoel, koffie en een schuivend puntje taart dat

    Gered wordt tussen toetsenbord en tafel, een droom

    Die half afgemaakt, me belemmert te schrijven zoals

    Ik gewend ben, gedachteloos

     

    En met dezelfde gretigheid als waarmee dat puntje

    Taart mijn mond vult en een klein spoor trekt van kin

    Naar borst, een droom die me staande houdt in dat bos

    Dat steeds

     

    Natter en groter wordt, iets ligt nog thuis, iets ligt nog

    In de rechtgetrokken lakens, iets probeert zich te

    Nestelen in het dekbed waar warmte nog dampt en

    Haar plooien nog zichtbaar zijn terwijl

     

    Zij een eerste zin probeert te bedenken die klinkt als

    Geruststelling terwijl zij steeds kouder wordt en de

    Regen steeds harder, iets als ‘er is een bos waar ik met

    Lange halen doorheen ga’

  • 50
    6330

    In bloei

    ze noemen dat groen, zoals ik ben

    maar aan de buitenkant is dat niet te zien

    behalve misschien als we ver

    met de auto moeten, naar een middag

    vol goedbedoelde hapjes en grapjes

    en hormoonvrije neefjes met gameboys

    met mijn kaken vermoord ik soesjes

    blokjes kaas, chips, bitterballen

    binnenin mij krampt het rood

    mijn clearasil-imune huid vlamt rood

    de broekstriem op mijn buik is rood

    mijn rode hersens dreunen zonder geluid

    hip, high heels, disco, achterop de brommer, tongen

    ik vertel over mijn werkstuk en pianoles

    nooit getongd, nooit getongd, nooit getongd

    zingt een stem die ik moet smoren

    ik kauw hard op pindarotsjes, ik lach hard

    om pindarotsjes, ik huil hard om pindarotsjes

    ik pak een mes en steek ze neer, ook de neefjes

    bloed, bloed, bloed zodat ze weten

    hoezeer ze zich vergissen in mijn onschuld

    blank zijn alleen de weke punten in mijn verse puisten

    het zwellende spek onder mijn huid

    de buitenste randen van mijn maandverband

     

  • 51
    6404

    Je vraagt je soms af (Eigenlijk geen titel maar een eerste regel)

    Je vraagt je soms af
    hoe een machine werkt
    als je door Teylers Museum loopt
    of als de wasmachine plotseling stopt
    en achter de versopte ruit
    de natte was je uitlacht

    je vraagt je soms af
    hoe een gedicht ontstaat
    een herinnering wegwaait
    hoe gras groeit
    bloed stroomt
    een kind huilt
    een vogel fluit

    en hoe je het water uit
    de wasmachine krijgt.                    

  • 52
    8717

    Kamperfoelie

    Kamperfoelie

     

    Uit de kamperfoelie komt

    de geur van kamperfoelie,

    de ribes bloeit zich radeloos en

    mijn ekster broedt op eierstruif

     

    Gisteren kwam langs:

    een meneer met een geweer

    en een hoedje met een veer

    (;als het rijmt: waar je!);

     

    Hij kwam van de vereniging tot behoud van de natuur

    zei hij

    en schoot hagel door mijn eksternest, ach

    het is voor iedereen het beste, waarna

     

    Anna  een bloeiende Christusroos op de tuintafel zette en

    langskwam met koffie van de Lidl en met

    een fijne plak ontbijtkoek

    belieft u melk en suiker vroeg ze.

     

    In de eikenboom 

    wiegt de wind mijn ekster

    in een doodskist heeft zich daar

    Nieuwe Natuuur genesteld

     

    Later vertelde hij nog dat het een fazantenveer was

     

     

     

  • 53
    7607

    Kerstgedicht

    Kerstgedicht

     

    Laat ons woordloos

    weer opnieuw beginnen

    de kamer zuigen

    en de keuken dweilen

    de stad ingaan

    op koopjesjacht

    laat ons een nieuw

    matras uitzoeken

    met pocketveren

    en wel zeven

    comfortzones, o kom

    laat ons aanbidden

    geen koning

    geen boodschap

    maar jij en ik en wij en laat

    ons weer een kindje krijgen

    en foto’s nemen

    van de zon

     

  • 54
    6307

    Klein kasteel voor de zieken

    Vroeger waren de jaren langer. Ik weet

    dat ik de juiste kant op ga met dank aan

    de blikken stem. De smaak van een peer  

    heeft iets weg van je arm uit het raam steken

     

    en een vogel die in je open hand gaat liggen.

    De lamp brandt omdat de zon schijnt.

    Mijn overgrootvader zou er ook niets

    van snappen. Omdat de wind

     

    uit alle richtingen waait

    is het stil. Op het station zingen drie meisjes

    in rokken over een man die ik niet ken.

     

    Er staat een bank

    waarop een man slaapt. Hij ademt

    op het ritme van mijn hart.

     

    Ik kan mijn hart stoppen. Als je wil

    kun je me op andere gedachten brengen.

  • 55
    4643

    kraanvogel

    ’s morgens zat hij

    ineens in m’n flat

    wilde ontbijt

    ik rende

     

    koffie, harde broodjes

    indringende blik, zwarte ogen

    pijnlijke stilte

     

    ik kon er niet uit

    hij zat voor de deur

    buiten vroor het

    ik zweette

     

    voorzichtig proberen:

    bent u geen trekvogel? 

    nee dank u, dit is genoeg

     

    ook dat nog

    een misverstand  

    hij bleef zitten

     

    ik bewoog,

    wat wilt u? zei hij

    m’n rolschaatsen!

    ik nam de balkonroute

     

    diepblauwe lucht

    ik schaatste steil omhoog

    in v-vorm

     

    ik weet nog dat ik dacht

    als dit de werkelijkheid is 

    dan kan ik ‘m wel aan

  • 56
    1013

    Kruispunt

    dat vernuftig kruispunt

    de auto's en fietsers

    krachtig stopgezet

    met de rode lichten

    luid getik

     

    de oliegrijze afvalzak

    op het fietspad open-

    gebarsten: twee koffiefilters

    een plat karton van 'Brinta'

     

    en een witte bestelbus

    draait het punt op

    schuifdeur open

    en parkeert

    en een jonge man

    sluit de deur van de bus

    bekijkt zijn gulp

     

  • 57
    7530

    Kwatrijn

    KWATRIJN

     

    Was ik Rimbaud, ik zag kalessen, draken

    tamboers, een mijnstreek, galerijen, staken.

    Maar nu zie ik wat weiland met een koe,

    meer kan ik er waarachtig niet van maken.

  • 58
    5584

    Lang

    Na vijfentwintig jaar vannacht

    voor het eerst tegen klasgenoot gezegd

    dat ik dat stekelige onderhuidse

    echt niet leuk vind

    ze keek me aan en zei vinnig:

    had je dat niet wat eerder kunnen zeggen

    beledigd dat ik haar zo lang voor niks

    in mijn dromen had meegezeuld.

     

     

  • 59
    365

    LENTE

     

      de bomen staan weer eens te bloeien

      en tillen hun witrozige rokjes op

      in de haven komt een boot met negers aan

     

      de kerk staat hoog in de glans

      in het hofje kwinkeleren spelende kinderen

      de pastoor maakt zich op

     

      de zon sluipt ziedend achter een gevel

      op het plaveisel valt een twijgje

      als de mollige buurvrouw de gordijnen sluit

     

      de lente rammelt aan alle kanten

  • 60
    9672

    Lijn 3

    Hij kijkt nadenkend naar de knop die de bus

    kan laten stoppen, de eindbestemming is nog ver

    tijdgenoten roepen namen en een gore grap

    besmuikt werpt hij een blik naar achteren

    maar zit helaas niet achterin de klas

    zijn hoofd woont bij het tankstation en z’n handen

    lijken misselijk, geen stoplicht staat op groen

     

    maar godzijdank druppelt telkens iemand weg

    wordt de bus steeds nuttelozer, brult de motor

    al meer alleen en zonder tegenspraak

    zwijgen de enkelingen

     

    en bij de flats in Zuilen-Noord zet hij de bus

    met een machtig handgebaar op STOP

    springt op de stoep en recht zijn rug

  • 61
    8718

    Linthorst Homankanaal

     

     

     Linthorst Homankanaal

     

     

     

    Op deze vroege najaarsochtend

    drijf je in het Linthorst Homankanaal 

    tussen dode bladeren

    je vermoedt dat ze van een boom zijn gevallen

    misschien wel de boom die boven je over het water hangt en

    je geniet na van je keuze

    dat deze ochtend

    hoe fris ook

    het Linthorst Homankanaal

    inderdaad een goed kanaal is

    om je in te verdrinken

     

    Hoe spijtig  dan het besef

    dat het je aan tijd ontbreekt

     

    Dus je zwemt naar de kant

    klimt op de wal, kijkt achter je

    en je ziet het gladde water van het Linthorst Homankanaal.

    je lacht,  bent uitgelaten

    geen rimpeling liet je na

    met je technisch volmaakte schoolslag

     

     

     

  • 62
    2311

    Lyuba, vondst

    Lyuba, vondst



    babymammoet uit het ijs gehakt
    melk nog in de maag, poten behaard
    sledehonden aten de staart

    honden kan men niet verwijten
    gevonden vlees op te schrokken
    een hond is trouw, ook aan zijn honger
    hij volgt blind

  • 63
    192

    Mijn zwager

    is een dooie lul

    een dooie lul uit Dwangsterloo

    een dooie saaie lul

     

    ik weet niet hoe het komt

    iedereen in Dwangsterloo

    is zoo

     

    dus ben je necrofiel

    (of iets dat er op lijkt)

    en op zoek naar een 

    écht dood lijk?

     

    zoek dan niet verder weg!

    kom direct naar Dwangsterloo!

    (dat ligt bij Haulerwijk)

     

    m'n zwager woont op no.10

    van 't Hazepad-Jan Lazer heet-ie

    rare naam-onthoudt je wel

     

    succes!.

  • 64
    3525

    monumentje

    hij zakte zomaar in elkaar

    liet al zijn wegwerptassen los

     

    een restje wijn en blikjes bier

    rollen rinkelend over straat

     

    geschrokken deinzen mensen terug

    geen mond-op-mondbeademing

     

    een enkeling pakt zijn mobiel

    iemand zet een blikje recht

     

    de tram waarin ik zit trekt op

     

    zolang ik hem kan zien

    kijk ik nog even om

     

    met zijn volle ruige baard

    in winterjas van mottig bont

    liggend voor een bloemenstal

    met al die blikjes om hem heen

    is het vanuit de verte net

    een gigantisch knuffelbeest

    alvast door iemand neergelegd

     

  • 65
    9021

    Mooi

    Doe mij maar na

    op hetzelfde tempo,

    door dezelfde gang.

     

    Zeg mij na dan. Ik zeg:

    als er stenen zijn, gladde

    stenen, als benen onder

    zomerjurkjes in de lente –

     

    niet out of character – geen

    september, herfst nog niet

    inzicht –. Heb je dat? Zeg,

    zeg mij eens na.

     

    Je bent godverdomme mooi

    zeg dat is na, mooi –

    Heb je dat, zeg eens.

  • 66
    7674

    Nestblijver

     

     

     

    Tussen het erfgoed van zijn dialect

    leidt de boer

    het varken rond,

     

    in cirkels,

     

    het allerlaatste dier zit

    binnen

     

    en

    streept

    op ribfluweel

    een dagdeel door.

     

    In de schemering aan tafel 

    boven zaterdagse soep,

    slingeren soortgelijke snorren

    halverwege het gezicht,

     

    er klinkt een godverdomme.

     

    Als het oude loof is weggeknipt

    en de rui is gestagneerd,

    zal de nazaat in beweging komen.

  • 67
    8331

    Nothing personal

    Het is april en ik drink thee.
    De duiven zijn gekomen
    met hun vogelbuikgeluiden.

    Ik heb de muren van mijn kamer
    verruild voor de muren van de stad.

    Ik lach om het wiebelig lopen van mensen,
    een boom geeft bloesem aan de gracht.

    De nachten zijn stil en zonder oorlog.
    Ik denk aan jou als een gegeven.

    Ik denk aan gegevens.

  • 68
    7864

    nu

    en dus zou het kunnen dat iemand

    in Oude Pekela een molendag organiseert

    terwijl een vrouw in Calcutta een kleed strikt van schoenveters
    en de dop niet terughoeft op de fles wodka

    want het is te koud om iets anders te doen


    hier waar het bos pas op de plaats maakt

    voor een onduidelijk maar agressief veld

    dat zijn hek draagt als een sieraad

     

    tussen de aardappelschillen
    en de haastig aangeklede bruid
    zit de huiskat die berekent
    welk voordeel hij uit deze situatie kan halen

    het is een kwestie van huid

    dik genoeg om de keukendeur
    's nachts open te laten

    rimpels waar voorraad inpast

    voor magere jaren

    je hebt de herfst nodig

    om de winter door te komen

     

  • 69
    7606

    Of geparkeerd te hebben op een lijmstok

     

    waar messen geslepen worden,

    aambeelden de voorhamers testen,

    slagpennen klaar liggen, nietjes een weldaad zijn,

    morfine zusters laat dansen als masaïkrijgers,

    krukken veranderen in khalasnikows,

    condooms leeglopen in geleedpotige bedden

    met bloeddoorlopen zijspannen,

    daar zou je toch bijna zeggen

    in een hinderlaag gelopen te zijn of

    geparkeerd te hebben op een lijmstok

     

  • 70
    987

    ONTMOETING

     

    ONTMOETING

     

    Daar was je dan weer

    Een ouwe boerse kop

    Niet persé lelijk 

    Je gaat steeds meer

    Op je moeder lijken

    Wist je dat

    Je mist twee kiezen

    Verder voor jouw leeftijd

    Nog strak in het pak

    Ik heb je goed bekeken

    Toen onze zoon

    Receptie gaf

     

     

  • 71
    3542

    ontologische vos

    Ontologische vos

     

    Ik zag een vos vannacht

    bij ons in de straat

    hij bleef merkwaardig lang staan

    midden op de weg

     

    ik was verbaasd

    dat het na een late zomer

    al weer zo snel winter is geworden

    en ik vroeg de vos

    om een haar uit zijn staart

    voor in een omslag,

    dan kunnen we elkaar

    schrijven

    zeven dagen op zeven

    en weten we

    wanneer er iemand

    onder ons

    een afspraak heeft geschonden

    ook mijn zuster,

     

    zag een vos

    des anderdaags

    zonder haar,

    viel hij op in de sneeuw

     

    (;overal loert redding);

  • 72
    6387

    op het gras, gewoon op gras, niets bijzonders, groen

    God kwam huilend overeind toen ik de deur instapte

    je gaat gedome mijn leven niet verprutsen, riep Hij

    schraap die tranen van je kop en leef!

    neem koffie, couscous, koude pruimen, maakt niet uit, maar leef!

     

    hebt u misschien, jankte ik terug, mijn buurvrouw net gezien

    ze liep met zó’n zonnebril  op haar neus, al voor de tweede keer dit jaar

    en het is april nog maar, en ze hield haar kindje stevig vast

    en het waaide, het was stervenskoud

    en de zon, die scheen niet, nergens, en het is al bijna mei

     

    God kwam huilend overeind toen mijn buurvrouw met haar kindje de deur instapte

    je gaat gedome mijn leven niet verprutsen, riep Hij

    ik hoorde het Hem roepen

    ik schraap die tranen van je wangen, ik neem je kindje mee naar buiten

    ik geef haar bloemenstelen om te spelen

    bloemenkopjes, schouderklopjes

    ik geef je kindje zegen mee

     

    toen kwam God bij mij terug

    kijk, zei Hij, kijk eens door de ruiten

    je hebt ze gister nog gepoetst, dus je ziet het goed

    kijk naar buiten wat het meisje doet

     

    ik zag haar zitten in het veld tussen de madeliefjeskransen

    tussen paardenbloemen, fluitenkruid, en bloesems van magnolia

    op het gras, gewoon op gras, niets bijzonders, groen

    rode torretjes met zwarte stippen zag ik door haar handjes glippen

    en alles zong, ook zij,

    en niemand kon er iets aan doen

    vogels, beestjes, bloempjes, boompjes, gras, en kindje

    zongen op het groen

    en de moeders schraapten zich de tranen van hun kop

    en de vaders schaamden zich de ogen uit hun God

     

     

     

     

     

  • 73
    2566

    Opnieuw

    Jouw favoriete smaak was donkerblauw.

    Als ik de kauwgum in mijn mond laat kraken

    proef ik opnieuw die potpourri van smaken,

    van zoet tot fris; precies waar ik van hou.

     

    Maar als ik automatisch verder kauw

    begint het langzaamaan weer op te raken.

    Terwijl ik maar blijf malen met mijn kaken

    op wat er was, kijk ik opnieuw naar jou.

     

    Het was in mei, als ik me niet vergis.

    De foto is aan één kant ingescheurd,

    je linkerwang is helemaal verkleurd.

     

    Zo dikwijls keek ik naar je beeltenis

    dat langzaamaan uit beeld verdwenen is

    wat rondom deze foto is gebeurd.

  • 74
    8424

    Over de mogelijkheid mij gerust te stellen

    Ik vraag je: stel mij gerust.

     

    Jij vindt dat ik mezelf maar

    gerust moet stellen.

     

    Jij hebt dat geleerd van het leven.

     

     

     

  • 75
    8958

    Reflectie (op T.S.E.)

    De avond valt als

    een patient onder narcose op de operatietafel

    etc

     

    en vanaf het terras voor De Kroeg

    zien we heel onRembrandts

    de rozevingerige flarden van zonsondergang

    weerspiegeld in het Galgewater

     

    Nog een rondje want

    morgen is een werkdag maar

    vanavond zijn we vrij

    en de tijd valt nog wel stil

    tussen twaalf uur en vannacht

  • 76
    9715

    Roering

    Ik zag de man die de steiger op klom hij klom steeds hoger

    zwaaide met een vlag vanuit de hoogte, er was een bal

    die jolig door iedereen de lucht in getrapt werd, te licht

    om een ruit te doen breken en mensen die vanaf balkons

    elkaar toeschreeuwden, auto’s die in polonaise over het plein gingen

    er hingen groene linten in de bomen, een fanfare die elke keer

    een liever liedje inzette als het uit de hand liep, een man

    die vijf vrouwen tegelijk probeerde te versieren

    en ze tenslotte allemaal kwijtraakte, de politie die dwars

    door de menigte heenreed, mannen klommen over de auto

    de bal stuiterde nog steeds onschuldig op de hoofden

    ook op die  van hen die niet konden koppen

    en alle rassen verenigden zich onder vlaggen onder één kleur

    onder één gezindte het zou niet lang duren of zij zouden

    zich allen vermengen tot een vormeloze meute

    en de vrouw met het spraakgebrek was zeer knap

    al was ik te moe om haar te volgen, haar slingers

    bleven overal haken en mannen trachten die te grijpen

    ik wist niet precies wat ik daar deed maar wilde er bij zijn

    was er gevaar, ik wilde niet weg, de helikopter cirkelde

    niet voor niets boven onze hoofden, de busjes wachtten

    niet voor niets aan de rand van het plein.

  • 77
    9181

    Scheiding

     

    Ik heb een herseningreep ondergaan

    een demasqué van mijn tumoren

    het skalpel moest er diep voor gaan

    dat zit nog steeds tussen mijn oren.

     

    De afvalbak toont resultaten:

    wat hart, wat ziel, wat tederheid

    genezen ben ik nu, met gaten

    want wat ik haatte ben ik kwijt.

     

    Een kerngezonde stapel cellen

    met toegevoegde eeuwigheid

    rijgt immortel aan immortellen

    dat wat ik liefhad ben ik kwijt.

  • 78
    6392

    Stel

    Stel dat God als een heuse Dries Roelvink

    voor de spiegel met een borstel

     in de hand als een ouderwetse

    doucheknop microfoon

    zijn eigen lied playbackt

     over Heel zijn en Een-zijn

     Liefde en Eeuwig leven

    terwijl Hij net als Dries

    droomt over volle zalen

    en een weergaloze zomerhit

    niets vermoedend van het

    Magistrale Licht en de Oneindige Liefde

     die in zijn broekzak zitten gepropt 

    zoals kleine jongetjes ook altijd ballen van zand,

    drop, een kapotte pen- en waar komt

    dat toch vandaan?-  nat papier bij zich hebben

    ballen die vergeten worden als de broekzak

    met de broek mee

    de wasmachine in gaat

     

    daar gaat het Magistrale Licht

    gemengd met waspoeder uit de aanbieding

    en met behulp van groen stroom

    en de Oneindige Liefde

    linea recta de wijde wereld

    terwijl Hij

    heupwiegend als de nog jonge Elvis

    nog voor de spiegel staat.

     

  • 79
    2310

    Straatbeeld

    Straatbeeld



    Een kat kromt zijn lichaam, kokhalst
    golfsgewijs. Een man kijkt verstoord op
    van zijn werk. Het is moeilijk je te concentreren
    als er iemand op sterven ligt.

    Een rolgordijn wikkelt zich op, een huizenrij aan de overkant
    schuift vanaf de vensterbank het blikveld in.

    Een vrouw zit achter een raam als achter een scherm.

    Een troep ganzen, gehavende vleugels, wroet
    in een paar vuilniszakken.

    Een bootje ligt half verzonken in de gracht,
    twee emmers zweven omgekeerd boven de bodem.

    Iemand laat zijn hond uit. De lijn spant
    strak in zijn hand. Verwoed geblaf.  
    Sissen, blazen. Een ruk aan de riem. Rust.

    Diep in hun kraag gedoken mensen lopen voorbij,
    hoed ver over hun ogen getrokken, op weg
    naar hun versteende nesten, naar een plek
    aan de eettafel, waar zij mededelingen zullen doen
    over de dag, het recente verleden, de nabije toekomst.

  • 80
    2312

    Titelloos





    Papier en plastic kolken over de randen van het stationsplein.
    Een krantenpagina kruipt tegen de glasplaat van een abri
    iemand schuilt afgeschermd van blikken in de rug.

    Het is voorjaar en de zwervers jutten, het vuilnis hoopt zich op
    rond de prullenbakken alsof het zich voortplant, om zich heen grijpt,
    het plein en de stationshal overwoekert. Uitlopers tasten al naar

    het begin van een bewegend pad, dat als een harmonica
    wordt uiteengetrokken tot treden en weer gladgestreken.
    Het pad schuift en hoest bovenaan groepsgewijs reizigers op.

  • 81
    5532

    Traan balanceerbuis

    vader was een harde man

    zijn traanbuizen geasfalteerd

    in het weekend kon je

    bij hem op schoot zitten

    een marmerbankje bij een oorlogsmonument

     

    buiten was een groot meer

    en papa's regels

    de betonnen balk

    waarop wij als kinderen van lood

    moesten balanceren

     

    voor het slapengaan vertelde hij

    dat de sterren

    touwtjes uit de hemel waren

    waaraan domme mensen hangen

    zoals mama 

  • 82
    3614

    transparant

    Stel dat sperma transparant was

    dan zou je het zo tussen je dubbelglas kunnen spuiten

    en dan zou je nog gewoon bij de buren

    naar binnen kunnen kijken

     

    Maar stel dat je zak transparant was en stel

    je leuter ook

    Stel dat je helemaal transparant was

    dat je niet werd gezien

    en ook niet werd gehoord

     

    Dat je probeerde te luisteren maar niet verstond

    en dat je zo graag iets zinnigs zou zeggen

    maar niet zou weten wat

    En dat dat dan normaal was

    Dan was er niets aan de hand

  • 83
    7343

    Trots

    Dag pap,

     

    ik hoop

    dat je trots bent

                                           ik loop

                              de trap op

                van een echt bedrijf

    met koffie

    en collega’s

     

    we grappen en grollen

    en iedereen

    is ontevreden

  • 84
    3033

    Uitvaart

    De dode koe ligt

    gestrekt als een eiland

    in de inham van gras

    langs de doorgaande weg,

    afgebonden plastic zakken

    stro op een hoop.

     

    De zwarte grijper hangt

    de chauffeur boven het hoofd,

    die om het portier van de truck

    een sigaret rolt en aansteekt,

    een dun wolkje drijft

    in de verregende dag.

     

    Achter de boerderij

    staan de staanders

    met liggers en spanten

    van een nog grotere stal

    in aanbouw, een pand

    van een oranje zeil zwaait.

  • 85
    7516

    Vakantie aan land

    De zee kan zo genieten

    van de zomer, ze komt

    voorzichtig aan, ze strekt

    een teen,  ze proeft

    de warmte van het land

    en trekt weer terug

     

    eenmaal gewend babbelt

    ze met Duitse badgastbenen

    klotst zachtjes tegen

    hurkende kleuters, likt

    de zoute rug van een verliefd

    stel dat elkaar in haar

     

    tracht warm te houden.

     

  • 86
    656

    VALSE VONDEL

    Lichtbron lincks boven in ‘t raem aangebracht.

    In ‘t brantpunt myn Heilandt aan taeffel gezeten;

    In Zyn handen ‘t broot twelck dra wort gegeten,

    Gebroken ghelyck Hy, oock al is Hy self de cracht.

     

    In Zyn gezigt nogh immer de pynen der nacht

    Die Hem te naeuw voor Zyn taeck was bemeten,

    Toen Hy nae verraedt in ‘t gevangh wiert gesmeten

    En gegeesselt, met hout op Zyn lyf opgebracht…

     

    –  Aan wie zal ik deze Emmausgangers slijten?

    Aan een stomkop van een museum of archief?

    Of laat ik er een nouveau riche in bijten?

     

    In de P.C. Hooft neemt men dit zeker voor lief:

    Of het nu komt van een flessentrekker of een dief,

    Men zal de echtheid van dit handschrift bepleiten. 

  • 87
    144

    verhoor

    het gedicht werd binnengeleid

    de jury begon met het verhoor

    urenlang, dagenlang werden

    dezelfde martelende vragen gesteld

     

    wie heeft jou geschreven?

    wat is jouw betekenis?

    wat moeten we met je?

    wie denk je wel dat je bent?

     

    je bent niet welkom

    je bent een drol

    je bent overbodig

    je bent een nul

     

    het gedicht brak niet

    het gedicht was slim

    het gedicht was voorbereid

     het gedicht hield vol

    het gedicht brak niet

     

    uiteindelijk na urenlang beraad

    na een doorwaakte nacht

    mocht het gedicht door naar

    de volgende ronde waar

    de ultieme test plaatsvond

     

    een norse lezer bracht

     het gedicht naar zijn

     vermoeide ogen en las

     en herlas dit  gedicht

     

    een glimlach tekende zich af

    op het gelaat van de norse lezer

    dit was het moment van de waarheid

    het gedicht had overwonnen

    een heelal overwonnen 

     

  • 88
    1417

    VERKEERDE WOORDEN

    Het is zo’n dag waarop alleen verkeerde woorden

    samen met hem opstaan, zich uitrekken, pontificaal

    voor hem gaan staan. “Weet je nog wat er gebeurde

    toen je ons gebruikte?” Hij weet het weer.

     

    Het eerste uur vraagt nog niet veel, misschien kan hij het

    in de waan laten dat alles bij het oude is. Hij acht de kans

    niet groot, heeft het te vaak gedaan, zo’n uur is ook niet gek.

    Voordat het om is heeft het hem al drie keer uitgelachen.

     

    Oké, nu geen paniek. Er is niets aan de hand wat je niet kent.

    Check je agenda, zet overal een streep door. Trek de telefoon eruit

    en zet de bel af. Kruip weer in bed, dekens over je hoofd.

    Hij hoort het bloed dat in zijn oren gonst. Het vloekt, het scheldt.

     

    Hij is hier niet, ligt in de zon, neuriet een wijsje dat nog niet bestaat.

    Het helpt, verdomd, het helpt. Kan het zo simpel zijn?

    Bedenk een lettergreep en nog een. Proef ze. Pas ze aan elkaar.

    Zeg a – e – i – o – u en steek je tong uit. Grijns.

  • 89
    8898

    Vogels gaan zitten als je ze roept bij hun naam

    'Dit zijn mijn wettige vogels', zegt de vrouw op de berg gehuld in een jurk. Ze wijst naar boven.

    'Dit is mijn wettige wereld', denkt de man in het dal.

    'Dit zijn mijn wettige vogels, maar de lucht is niet van mij. Mijn vogels stropen voor mij de wereld af. Zij zoeken dingen van algemene aard. En als iets geen naam heeft, behoort het mij toe.’

    ‘Mijn vogels keren altijd terug. Ze zwijgen of koeren. Het zijn tamme dieren, ze eten uit mijn hand.’

    ‘De vrouw denkt dat die hand aan niemand behoort. Dat bestaat niet, haar hand is van de wereld’, vindt de man.

    'Maar ik ben niet van de wereld.’ Zij fluistert het zacht tegen de zon die opkomt. De zon trekt de dag achter zich aan. Dan roept ze luid in het licht: 'Hier is niemand!’

    Ze controleert de berg op vreemdelingen, want haar roep lokt de mensen uit het dal.

     

  • 90
    6955

    Volle Overtuiging

    En dan
    ’s nachts
    ben ik in de volle overtuiging

    dat
    ‘banaan’

    en
    ‘komkommer’

    op elkaar rijmen.

    En eigenlijk
    natuurlijk
    is dat ook zo.

  • 91
    6839

    Vroeg

    Onze voordeur is
    dichtgetimmerd
    vanochtend, we
    werden wakker
    van de hamer
    en de spijkers
    we vonden het
    nogal vroeg voor
    dit soort dingen,
    maar de dag
    duurde wel
    lekker lang zo,
    voor ons gevoel dan

  • 92
    5467

    Was de was

    Ik help mama met de was

    Dat kan ik al erg goed

    Ik help als zij

    de was erin doet

     

    mijn kleren gaan erin

    een sok, een broek

    en mijn knuffelspin

     

    zo, 30 graden, mompelt mama

    hee, dat is mijn lievelingsprogramma!

     

    draaien, draaien, draaien

    zie ik mijn knuffelspin naar me zwaaien?

     

     

  • 93
    4548

    Was soll das?

    Zij legt haar bril op de bananen 

    in de albasten schaal, hangt haar oor-

    bellen aan de lamp en ziet haar groene

    kralen door de wasbak rollen.

     

    Buiten wordt het tuinbeeld uit-

    gelicht in de namiddagzon terwijl

    de magnoliaboom langzaam,

    langzaam haar bloesem laat vallen.

     

    Misschien wilden de oorbellen liever

    bij de bananen liggen, verlangden de 

    kralen naar het gras en keek de bril

    uit naar het water van de kraan.

     

    Men kan dat niet allemaal weten;

    buiten kakelt een kip over een ei.

    Madame doet haar dansschoenen

    aan en zet een hoed op haar hoofd.

  • 94
    5510

    Wat een geluk

    Wat een geluk

    Ik trek bouillon van een schenkel

    sla de stofdoek uit op het balkon

     

    kijk!

    de bakker van het gebakken brood

    de krantenman van de kranten

    de marktvrouw van de markt

    de kinderen van school

    de meisjes van het gekwetter op de kade

    (;schepen varen in hun gezichten);

     

    ik draai mij om

    de kamer schudt mijn hand

    de tafel staat op

    de radio holt naar de overkant 

    aux armes! etc.

     

    de dichters van het land knopen hun tongen

    de schilders van Holland binden het licht

    op de sjaals van oudgedienden

     

    een peuk brandt op een vensterbank

     

    kijk!

    poëzie zit

    op een stoel aan een tafel onder een lamp

     

    poëzie is een kruisverhoor

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • 95
    3325

    wie wil er met mij trouwen 5

    mijn oldtimer koester ik lieflijk

    lekker samen op reisavontuur

    maar we komen niet verder dan Hapert

    jij duwt hem terug en ik stuur

    wie wil er met mij trouwen

  • 96
    4424

    Wie wil er met mij trouwen 7

    ik verzamel vuilnisvaten

    haarstukjes met echt roos

    en volgehuilde zakdoekjes

    stop ik weer in de doos

    wie wil er met mij trouwen

  • 97
    74

    Witte eenden

     

    de dag breekt en ik neem het ervan

    om dan even later voor het eerst in mijn leven

    een witte eend - nee twee zelfs - waar te nemen

     

    weg die croissant

    kijken

    nog eens kijken

     

    's avonds telefonisch consult in kleine kring

    witte eenden, bestaan die al lang?

     

    na rijp beraad ben ik eruit:

    deze atomaire schikking van massa

    moet mij in eerste instantie zijn ontgaan

     

    geinig zeg

    zo'n ontdekking in het al

  • 98
    101

    Zegt waar

    Zegt waar

     

    Je geeft haar geld en ze kijkt

    in een glazen kop vol

    met theeblaadjes en zegt

    dat je een vrouw zal zien.

     

    Je geeft haar geld en ze kijkt

    in een glazen mok vol

    met koffiedrab en zegt

    dat je vader zal zijn.

     

    Je geeft haar geld en ze kijkt

    in een glazen buis vol

    met jouw bloed en zegt niet

     

    dat je leukemie hebt,

    te hoog cholesterol,

    wanneer je dood zal gaan.

     

  • 99
    6119

    zonder titel

    Niemand weet van jou dit kleine,

    intiem kleine geheim, niet eens

    je moeder, het is zo verwaarloosbaar.

    Een kleinigheid zonder prijs hoe jij

    in de minieme holte van je navel

    daags een pluisje verzamelt, dons,

    het stof van het bestaan. Met mijn

    hoofd op je borst hoor ik hoe je lijf

    zich voortzet in de tijd en op de tast

    vind ik het restant van deze dag,

    de droogrest, gestold voorbijgaan.

  • 100
    1775

    zwarte zwaan

    vandaag hoorde ik voor het eerst in mijn leven

    een zwarte zwaan geluid maken

     

    het kwam er een beetje lullig uit, als een boertje haast

    niet passend bij zijn lange nek

     

    de zwaan leek het zelf ook door te hebben

    dreef beschaamd een andere kant op

     

    ze zeggen wel eens dat ik veel praat

     

    maar als ik zo een dag in de natuur rondwandel

    dan kunnen die beesten er ook wat van